#Ehealth: Gewoon thuis voor patiënten

  • imageZei het vandaag op Twitter: vermeld een (paar) keer #EHealth in je TL (tijdlijn) en opeens word je gevolgd door mensen uit het buitenland, commercie en anderen die vrijwel allemaal beroepsmatig iets met EHealth hebben. Logisch misschien als je weet dat het komende week EHealth week is en er in Nederland een grote conferentie is.

    Een extra reden om weer eens de balans op te maken wat betreft EHealth. Niet commercieel of beroepsmatig, maar als patiënt. Helaas verliep het laatste half jaar voor mij als patiënt niet heel goed, waardoor ik ook veel minder blogs schrijf. Maar hé…geen reden om te stoppen;-) Resultaat is dit veel te lange blog. Geen puf om te knippen of in te korten.

    Voor mij (!) is EHealth in een aantal gebruikerservaringen in te delen:

    1. Het gebruik van wearables, gadgets maar ook andere apparaatjes, waarmee een patiënt zelf de data kan aflezen, verwerken en beheren. Zelf prik ik nog steeds mijn INR. Hier ben ik nog steeds erg blij mee. Het scheelt zoveel bezoekjes aan een prikpunt. Omdat ik (schijnbaar) moeilijk ben in te stellen, prik ik al een poosje 1-2x per week (waar de meeste patiënten na instelling 1x per 2-3 weken prikken). De waarde geef ik online door en kan dan ook aangeven hoeveel medicatie ik denk nodig te hebben. Dit wordt altijd gecontroleerd en zo nodig gecorrigeerd.

      Daarnaast zie je dat steeds meer mensen bijvoorbeeld een bloeddrukmeter aanschaffen, om af en toe bloeddruk te meten. Nadeel van zelfmeetapparaten kan zijn, dat je teveel gefixeerd raakt op (afwijkende) waardes en ziek-zijn. Inmiddels kun je thuis al bijna alles meten. Wil je dat wel (tenzij medisch noodzakelijk, iom arts, fysio enz)? Voordeel is dat mensen meer preventief bezig zijn door bijvoorbeeld op te letten wat te eten of meer te bewegen. Mijn zwager ontdekte de stappenteller op zijn telefoon en zag dat hij (te) weinig stappen zette. Nu loopt ie elke lunchpauze een rondje;-)

    2.  Het online in kunnen zien van eigen medisch of verpleegkundig dossier bijvoorbeeld om data in te zien zoals labuitslagen, uitslagen van onderzoeken. Maar bijvoorbeeld ook om rapportage of (ontslag)brieven te lezen. Hieraan gekoppeld ook de mogelijkheid om deze (achteraf) te corrigeren als blijkt dat de info niet correct of volledig is, in overleg met degene die rapportage of brief schreef. Dit laatste is nog nauwelijks mogelijk…iets voor de toekomst?!

      Gisteren ontdekte ik ineens dat ik bij het Rijnstate ziekenhuis ook een klein deel, zoals de labuitslagen van het medisch dossier kan inzien op een nieuw patiëntenportaal.  Ik wist dat het ziekenhuis hiermee bezig was, maar daadwerkelijke lancering is vlgs mij nog niet bekend gemaakt. Was hierdoor blij verrast. Het ziet het er mooi uit, labuislagen zijn per datum allemaal te zien. Uitslagen van onderzoeken zijn nog niet beschikbaar, maar zal misschien in volgend fase komen. Wel is er aan de uitslagen bijvoorbeeld direct een mailfunctie gekoppeld om bij dringende vragen te kunnen overleggen met arts of verpleegkundige. Of dit al echt werkt weet ik niet. Poliafspraken zijn zichtbaar en er kunnen (beperkt) online afspraken gemaakt worden. Wat mij al een tijdje geleden opviel is dat sommige afspraken voorheen wel online konden worden gemaakt, maar nu niet meer. Dus ontvang je thuis weer gewoon een brief met een geprikte datum en tijd. Vaak weer gevolgd door een telefoontje naar betreffende poli, omdat dit toch niet schikt. Een stap terug. Kost meer tijd en inspanning. Ik heb begrepen dat er zo effectiever gepland kan worden, maar dat is vooral vanuit ziekenhuis gezien. Niet echt gemak (EHealth) voor patiënt.

      In ‘MijnRadboud’ zijn de labuitslagen al langer beschikbaar. Helaas nog veel klikken, omdat uitslagen per regel worden weergegeven (sommigen per groep). Er zullen steeds meer mogelijkheden online volgen. Ook hier kunnen niet alle (poli)afspraken online gemaakt worden. Overigens zijn bij beide ziekenhuizen de uitslagen pas na 1-2 weken online in te zien. Bij bepaalde uitslagen wordt er de voorkeur aan gegeven eerst de patiënt in te lichten (discussie hierover is in volle gang;-) ). Het is wel heel fijn dàt je eigen data kunt inzien!
      Wat betreft het PGD? Ik schreef al eerder een serie van 3 blogs over dit onderwerp. Voor mij persoonlijk is hierin niet veel veranderd. Lees vooral dit blog nog eens https://yvonneblogtmetzorg.wordpress.com/2014/07/22/op-weg-naar-een-pgd-deel2-de-volgende-stap/

    3. Controle en/of overlegmomenten met arts, verpleegkundige en ander zorgprofs. Afgelopen 2 weken lag ik in het ziekenhuis. Weer helemaal terug in de medische molen en dat is heel vervelend (voorzichtig gezegd). Daarna willen diverse artsen (soms verpleegkundigen) graag een controlemoment afspreken. Meestal op de poli en soms (vaak uitzondering) per telefoon. Nu ben ik op dit moment wel thuis, maar met veel pijn, moe en nog lang niet fit. Tevens zal ik over ongeveer 4 weken (zoals het er nu uitziet) worden geopereerd. Dus is het voor mij nog belangrijker om de ‘fysieke’ controles te beperken. Daar kan EHealth zeker een grote rol in spelen. Eigenlijk moet!
      Goed voorbeeld? Kijk eens hier: https://www.jouwomgeving.nl/

      Allereerst heb ik gekeken welke controles nu ècht nodig zijn. Eentje heb ik na gesprek met betreffende specialist afgezegd, had voor mij geen meerwaarde. Een 2e poliafspraak afgezegd, die ik heb uitgesteld tot na de operatie en herstelperiode.
      Met mijn MDL-arts heb ik een telefonisch consult. Eventueel kan ik hem tussentijds ook mailen. Overigens merk ik dat voorheen discussies over mailen met een zorgprof in het verleden nog weleens abrupt stopte omdat dit niet kon/mocht ivm privacy. Natuurlijk heeft het de voorkeur te mailen via een beveiligde omgeving. Maar voor veel patiënten (mn bij chronisch zieken die minder stabiel zijn, in ieder geval voor mij) staat het belang van een snelle, korte lijn met een hoofbehandelaar voorop.
      Blijven er nog een 3-tal poliafspraken (keurig achter elkaar) gepland ivm pre-operatief gesprek/onderzoek en nog 2 poli-afspraken bij 2 andere specialisten over. Een aantal daarvan zouden mogelijk ook via een bel-consult of mail kunnen, maar artsen merken dan vaak op: ‘We willen u liever even zien’(zonder dat er overigens een lichamelijk onderzoek nodig is). Alleen genoemd arts biedt (tussendoor) overleg per mail aan.
      Hier zou dus een andere vorm van EHealth heel makkelijk kunnen worden ingezet: Een online videogesprek, bijvoorbeeld via Skype, Facetime of GoogleHangout. En ook dat kan via een beveiligde omgeving.

      Inmiddels heb ik al heel vaak artsen gevraagd of een consult via bijv Facetime kan. De meeste artsen glimlachen, staan achter dit voorstel, de wil is er…maar de stap om dit echt te doen wordt niet genomen. Als reden worden genoemd dat de organisatie er niet op ingericht is, vergoedingssysteem is in betreffend ziekenhuis (met ZV) niet gewaarborgd enz enz. Dit hoor ik dus al enkele jaren. Voor mij lijkt het nog steeds dat er (te) veel geld, kennis en aandacht gaat naar Innoveren (het bedenken van nieuwe Ehealth producten en voorzieningen) en onvoldoende naar Implementatie. Nieuwe producten zoals design wearables trekken natuurlijk ook meer aandacht dan een soms moeizame Implementatie. Alleen als een Implementatie afgerond is: ook dan een mooi resultaat, maak daar ook een ‘gadget’ van;-)!

      Afgelopen weken heb ik mijn mooiste vorm van EHealth ontdekt: Vanuit mijn ziekenhuis bed (of thuis vanaf bed naar beneden) Facetimen met zoonlief (en soms manlief). Vooral op momenten van heimwee heel fijn, maar ook op andere momenten. Gewoon even samen kletsen. Na enkele minuten de tablet ergens neerzetten en dan af en toe wat zeggen, zoals dat thuis soms ook gaat. We vergaten soms de tablet en het leek bijna net of ik weer thuis (of beneden) op de bank zat. Bijna dan.

 

Advertenties

7 thoughts on “#Ehealth: Gewoon thuis voor patiënten

  1. U houdt ons een spiegel voor die pijnlijk blootlegt waar het aan schort: we (ik spreek maar even namens “de zorg”) veronachtzamen de dagelijkse praktijk en houden ons liever bezig met fantaseren over spannende, vaak weinig realistische #eHealth beloftes van de toekomst. We vergeten dat er met bestaande technieken al een hoop dingen simpler, patiënt- en doktersvriendelijker geregeld kan worden dan nu het geval is. Vandaag op de voorpagina van de krant (NRC): “Gevaar patiënt door gebrekkige communicatie arts en apotheker” – 99% gebruikt nog de fax! Makkelijke uitwisseling van gegevens tussen apotheek en ziekenhuis: praktisch non-existent. Voorbeeld: Patient belt voor recept, ik schrijf een recept in het elektronisch patiëntendossier (EPD) , het recept moet worden geprint, van een handtekening voorzien, gescand, vervolgens bel ik (ja, dat doe ik vaak zelf want op secretariaten is al lang vergaand bezuinigd vanwege…de mogelijkheden van moderne ICT) de apotheek of ik het recept ook kan mailen, ik mail het recept als pdf, soms is het raadzaam om de apotheek nogmaals te bellen om te zorgen dat iemand in de mailbox kijkt…Als ik in ons EPD de dosis verander zonder dat een nieuw recept nodig is, dan gaat er niet automatisch een bericht naar huisarts of apotheek. Hoe kan dit anno 2016? Tenenkrommend – dit is allemaal geen ‘rocket science’.
    Iets anders opvallends is de weerstand tegen gebruik van videotoepassingen zoals Skype of FaceTime, waarmee voor chronische patiënten een hoop bezoeken aan het ziekenhuis zouden kunnen worden bespaard. Gelukkig zijn veel artsen inmiddels zo ver dat ze voor (chronische) patiënten per email en soms ook per telefoon rechtstreeks bereikbaar zijn. Veel zorgverleners zouden graag veel meer gebruik willen maken van moderne online videodiensten. Lichaamstaal zegt zoveel meer over de situatie van de patiënt en de bedoeling van de dokter. Het merkwaardige is, dat we tegenwoordig intercontinentale sollicitatiegesprekken per Skype normaal beginnen te vinden terwijl er praktisch geen vorderingen worden gemaakt in de zorg, afgezien van wat lokale experimentjes. Waarom gebeurt dat dan niet? Allerlei pseudodiscussies over veiligheid – terwijl de werkelijke reden vermoedelijk meer van financiële aard is: strenge declaratieregels schrijven voor dat er een minimaal aantal face-to-face contacten (maar dan niet via het web) geregistreerd moet worden bij diagnose X met zorgzwaarte Y, en dat ook nog binnen b.v. 120 dagen. Ik kan iemand om de dag telefonisch willen coachen – als daar niet af en toe een “warm contact” bijkomt, dan benadeel ik het ziekenhuis. Dat is de reden waarom ziekenhuizen (niet dokters) zo gehecht zijn aan de face-to-face controles op de poli. Zonder valt er in veel gevallen veel minder te declareren.
    Er valt dus veel laaghangend fruit te oogsten met wat simple ingrepen: aanpassing van starre declaratieregels aan de veranderde behoeften in de zorg en hier en daar een wat minder spastische toepassing cq zonodig aanpassing van privacywetgeving zolang het in redelijkheid de patiënt dient.

    • Dank voor uw reactie (overigens word ik liever met je en Yvonne aangesproken).
      herken veel dingen die u schets. Vooral wat u vertelt over koppelingen apotheek-EPD.
      en ook wat betreft terughoudendheid artsen videogesprekken—vanmorgen moest ik (vroeg) op de poli zijn bij een specialist. Eerste polibezoek en arts zei idd iets over ‘verplicht’ fysiek bezoek poli ipv bijv telefonisch consult.

      Uw reactie verduidelijkt iig weer een aantal punten.

      nogmaals bedankt,

      hopelijk gaan ziekenhuizen èn verzekeraars snel inzien dat de declaratieregels moeten worden aangepast.
      en EPD-apotheek…daar moet snel een innovator mee aan de slag;-)

  2. Pingback: #Ehealth: Gewoon thuis voor patiënten #Ehealthweek | Carsten Lincke

  3. Ok, Yvonne, ik hoop dat er snel verandering komt – tot nu toe grote worden, weinig daden. Veel sterkte – en ik hoop dat er ook voor short-bowel problemen oplossingen komen die ook voor jou relevant zijn.

    • Het wordt idd tijd dat woorden daden worden, al jaren worden de mogelijkheden voorgehouden…maar het duur nu echt te lang.

      Dank, voor de èchte Short Bowel problemen zijn geen oplossingen op korte(…) termijn te verwachten. Maar de genoemde andere ‘problemen’ kunnen wèl opgelost worden. Het zou voor mij en andere patiënten sommige dingen enorm kunnen vergemakkelijken!

  4. Reactie van carstenlincke voor mij als reumatoloog volledig herkenbaar. Dat “niet-(realtime)-gekoppeld-zijn van ziekenhuis medicatie lijst en apotheek medicatielijst (hetgeen huisartsen in eerste lijn al jaren hebben, en wellicht daarom een reden dat zij zich zo afzetten tegen o.a concepten als LSP?) is echt al ruim een decennium in vrijwel alle ziekenhuizen een doorn in het oog van dokters en ook van patienten (schrijf je medicatie voor op je scherm: “gaat dit rechtstreeks naar de apotheek dokter?” – “nee, ik print uw recept nu uit (zucht)”).

    Waar handgeschreven recepten bij wet verboden zijn had het ministerie m.i al lang ziekenhuizen e andere organisaties alsmede apothekers moeten verplichten bij wet dat de medicatie realtime gekoppeld is met de thuisapotheek. Gebeurt niet. Iedereen ergert zich al jaren aan, maar het gebeurt niet. Dwing dat gewoon af als veiligheid hoog in het vaandel staat, ministerie van VWS!!!

    We focussen op veiligheid, maar ons medicatielijstje op het scherm in de 2e lijn klopt zelden met de actualiteit en inderdaad wordt er met slecht leesbare faxen (!) gewerkt tussen perifere apotheek en 2e lijn, ongelooflijk (eHealth) anno 2016, maar niemand lost het op (want niemand wil betalen voor de software koppeling van elkaar bijtende systemen vermoed ik, 2e lijn is dus al heel blij met iets als een LSP – beter iet dan niets- ook al heeft dat ook zijn onvolkomenheden).

    Terug naar het blog onderwerp, ik zou aanvullend nog één aspect willen noemen dat (logischerwijs) niet meteen in je opkomt gezien door de bril van de patiënt. Aan de dokterszijde moet videocosnulting maximaal geïntegreerd zijn met het EPD en niet veel extra handelingen vergen. Huidige pilots zijn nog veel met aparte applicaties, aparte schermen en dientengevolge bv dubbele afspraaakagenda’s (van de videocosnult applicatie en van het EPD) en dat soort zaken. Ook aan de dokters kant moet het maximaal “handig” zijn. En dat gaat ook wel komen, maar dergelijke processen duren erg lang, zoals bijna elk veranderproces in de zorg helaas tergend langzaam lijkt te moeten gaan.

    Ik kan me echter heel, heel goed voorstellen (en al helemaal als de patiënt bij meerdere specialismen, dus meerdere “loketten” moet komen), dat je op een gegeven moment zo “uitgedokterd” bent in het algemeen en dat je elke keer weer fysiek die trip naar dat ziekenhuisgebouw moet maken in het bijzonder. Jouw voorbeeld Yvonne, is sprekend voor zich zelf wat dat aangaat. Als reumatoloog sta ik in ieder geval zeker open om wanneer dat mogelijk is en de patiënt er de voorkeur voor heeft hier en daar ook virtuele spreekuren te doen waarbij de patient niet altijd fysiek naar het ziekenhuis hoeft te komen. Privé heb ik al wel geoefend met Google Hangouts e.d., technieken zijn er legio, maar inderdaad wordt eHealth soms ook wel erg afgeremd door veiligheidsvoorschriften in het kwadraat. Zomaar met jou Hangouten kan “dus”(??) echt niet.
    Ik zelf zeg altijd maar, en zo lees je het ook als je Googlt hoe het in het strenge USA is geregeld. Er zijn vele wetten ter bescherming van de patiënt, maar als de patiënt zelf (wel goed geïnformeerd over frisco’s) zegt tegen de dokter ik vind het oké als je me reguliere email stuurt of oké als je me met Hangout opzoekt, dan overruled dat de wet. Dat kan de patiënt. Maar vanuit een ziekenhuisorganisatie moet men zich dus zo lang je dat van een patiënt niet weet maximaal aan alle strenge wetten houden, ook dat remt enorm af in de snelheid van daadwerkelijke implementatie. Nogmaals ik kan nu met jou Skypen, dat kunnen wij privé afspreken, maar ik kan/mag dat niet zomaar officieel vanuit het ziekenhuis doen. Daarnaast heb je bij videobellen een voordeel om je scherm te delen, dus als je iemands EPD op scherm deelt op afstand moet je wel de zelfde zorgvuldigheid in acht nemen als dat je altijd met iemands medisch dossier moet doen.

    Verder kan denk ik asynchrone communicatie (of dat nou een of andere chat applicatie, email applicatie of whatever is) ook een slag in de juiste richting voor patiënt en dokter betekenen. Een vraag die niet acuut is maar graag binnen 48 uur beantwoord zou mogen zijn kan prima via een email, SMS, chat of andersoortig elektronisch bericht en dan op een geschikt moment beantwoord worden en weer opeen geschikt moment gelezen worden. Als het te ingewikkeld is qua inhoud dan kan er altijd nog een telefoongesprek, videobelgesprek of policontrole uit voortkomen.

    Een berichtje droppen lijkt mij soms ene stuk relaxter dan bellen met wachtenden voor je en een telefoniste of iemand anders die jouw bericht dan weer in een taak/bericht gaat invoeren voor de dokter om naar te kijken. Als je dat wil, moet je dat zelf ook kunnen als patiënt en dan hoef je en niet te wachten en niet je verhaal eerst aan een derde uit te leggen. (Voordeel van een derde is wel dat deze aanvullend gericht kan uitvragen).

    Anyway er is nog veel te winnen, en het gaat er komen, ik denk Yvonne, dat je de langste wachttijd inmiddels achter de rug hebt. Blijf er in geloven en blijf er voor gaan, doen wij ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s