De katten van Marie

 

marie

Mijn ogen vallen bijna dicht, maar dan hoor ik een ijzingwekkend geluid. Ik kijk op mijn smartphone. 0:15 uur.

Wat zal ik doen: mij weer omdraaien, doen alsof ik niets heb gehoord en lekker gaan slapen? Of zal ik toch mijn joggingbroek, jas en sloffen aanschieten om gewapend met mijn telefoon de koude nacht in te stappen? Op weg naar de herkomst van dit geluid, zeer waarschijnlijk mijn lieve buurvrouw Marie

Natuurlijk doe ik het laatste. Ik mopper wel en heb wat bravoure. Maar ja, wat wil je als je net in slaap dreigt te vallen en schrikt door zo’n geluid. En Marie? Marie woont al net zo lang naast mij als ik naast haar. Eigenlijk is zij mijn huisbaas, maar de laatste jaren lijken de rollen omgedraaid. Toen ik hier ruim tien jaar geleden kwam wonen, halverwege mijn rechtenstudie, kookte zij 3 x per week voor mij en de andere studenten. Tegen een kleine vergoeding deed zij ook mijn was en voor nog een extra bedrag maakte zij onze gemeenschappelijke keuken, badkamer en toiletten schoon. Inmiddels woon ik alleen in het huis naast haar, is het huis verbouwd tot een mooie woning en ben ik geen student meer.

Marie stond steeds vaker bij mij aan de deur omdat ze haar sleutels was vergeten of omdat ze een kopje suiker kwam halen…terwijl ze een klein beetje zout nodig had. Op een dag kwam ik erachter dat Marie ook vaak vergat om te koken of, zoals ze zelf zei, ze te laat was om boodschappen te halen of haar boodschappenlijstje thuis had laten liggen. In huis stapelde het vuil zich op en er kwamen steeds meer katten.

Katten zijn Marie’s nieuwe studenten geworden. Ze vertroetelt ze, geeft ze te veel en te vaak eten. Alleen vergeet ze de kattenbakken te verschonen. Het huis en later ook Marie vervuilden. Marie heeft een zoon, maar die woont drie uur rijden van haar vandaan en hij bezoekt zijn moeder zo’n 1x per maand of 2 maanden. Inmiddels bewaak ik de sleutels van het huis van Marie en ben een soort mantelzorger voor haar. Ik kook zo’n 5x per week voor haar, breng haar elke dag de krant (ze leest ‘m niet, maar dat is mijn excuus om ook elke morgen even te kijken hoe het gaat), neem haar elke week mee naar de supermarkt zodat ze zelf haar boodschappen kan uitkiezen. Soms breng ik haar naar de kapper, of naar de huisarts of het ziekenhuis. En er komt nu 1x per 2 weken iemand om het huis zo goed en zo kwaad als dat gaat schoon te maken. Dat valt niet altijd mee en vaker laat Marie niet toe. Marie vertrouwt eigenlijk alleen haar katten (en mij) nog en wantrouwt iedereen die haar boeltje overhoop haalt, onder het mum van schoonmaken. Dan kan ze na die tijd haar sleutels niet meer vinden (die worden overigens veilig opgeborgen in een zogenaamd sleutelkluisje) en is ze steeds uren bezig om haar katten gerust te stellen.

Zit je helemaal in het verhaal? lees hier verder 

 

 

Als je t verhaal wat vindt, stem dan door op het hartje eronder te klikken (via de link hierboven).

Het was lang geleden dat ik iets schreef, hopelijk volgende keer weer eens een blog. IIg fijn om weer eens iets te schrijven!

Advertenties