Budget voor persoonlijke aandacht te beperkt #zorg

DSC_0021[1]

Voor en na Prinsjesdag zijn er een aantal nieuwe plannen bekend gemaakt met betrekking tot de uitgaven in de zorg. Tussen alle plannen die bekend gemaakt zijn, was er 1 opmerkelijke. In ieder geval een die ik er wil uit- en toelichten: Er zal een bedrag van ongeveer 80 miljoen euro worden uitgetrokken voor dagactiviteiten voor verpleeghuispatiënten, dat is ongeveer 1000 euro per persoon per jaar. Daarbij zal er geluisterd worden naar de wensen van de bewoners zelf en is er ruimte voor meer persoonlijke aandacht.

Uit eigen ervaring weet ik inmiddels dat verpleeghuis patiënten persoonlijke aandacht meer dan nodig hebben (ik kom hier later ook nog op terug). Toch vraag ik mij af waarom alleen deze groep wordt genoemd, is de staatssecretaris zich er bewust van dat thuiswonenden (alle leeftijden!) in toenemende mate ook de gevolgen van alle bezuinigingsmaatregelen ondervinden?

Er is nl een groeiende groep gehandicapten, chronisch zieken en ouderen die soms noodgedwongen zolang mogelijk thuis woont. Hoewel veel mensen dit ook echt graag willen, betekent niet dat dit makkelijk is. Door alle extra bezuinigingen en kortingen van de afgelopen tijd, kan een grote groep net het hoofd boven water houden. Daarbij komt nog de beperking door ziekte, handicap of ouderdom. Dit betekent dat veel mensen gedwongen thuis zitten, geen geld of mogelijkheden hebben om eens iets leuks te doen. Hierdoor ontbreekt ook voor hen een stukje persoonlijke aandacht. Dit geldt allereerst voor alleenstaanden, maar zelfs of ook echtparen hebben het moeilijk. Veel mensen hebben minder of geen huishoudelijke hulp/hulp bij bijvoorbeeld douchen meer. Soms was/is dit het enige moment in de week dat er eens iemand ‘op bezoek’ komt. Met name als eventuele mantelzorgers ver weg wonen, mogelijk ook beperkt door allerlei dagelijkse beslommeringen. Ook buurtbewoners zijn soms beperkt. Als mantelzorgers wel in beeld zijn, dan gaat veel tijd vaak al naar eventueel huishoudelijk werk, boodschappen doen, klusjes aan huis enzovoorts. En dat is meestal liefdewerk oud papier.
Ik denk dat deze groep mensen (belemmerd door ziekte/handicap/ouderdom, relatieve armoede en minder uren indicatie voor zorg) de afgelopen tijd alleen maar is toegenomen.

Terugkomend op verpleeghuispatiënten. Tot voor kort kende ik deze groep eigenlijk alleen uit artikelen, de literatuur en via ervaringen van anderen. Sinds enkele weken maak ik dit van nabij mee. Ik kan gelukkig zeggen dat het op de afdeling waar mijn vader zit schoon en netjes is, het personeel is er zorgzaam en aardig. Toch overvalt mij bij elk bezoek een triest gevoel. Dat komt denk ik in de eerste plaats en vooral omdat ik zie dat iemand die mij dierbaar is, in korte tijd erg achteruit is gegaan. Bij elk bezoek is het afwachten en hopen dat er enige herkenning is en of er een gesprekje mogelijk is. Afgelopen bezoek ging dit redelijk, waarbij foto’s en humor fijne hulpmiddelen blijken te zijn.

Behalve de persoonlijke aanblik, zorgt de aanblik van de andere bewoners en de hele ruimte ook voor een triest gevoel. Op de achtergrond een zacht, Hollands muziekje. Verder lijkt elke bewoner in zijn eigen wereldje te zitten, ieder gezeten in eigen stoel op een afstandje van elkaar. Iedereen zit er alleen maar te zitten, soms murmelend. Op zulke momenten zou een uurtje persoonlijke aandacht zeker wel welkom zijn (nb een uur lijkt kort, maar is aan de andere kant ook best lang en vermoeiend voor ouderen en chronisch zieken).

Als je dan kijkt naar het voorstel van 1000 euro per persoon per jaar (voor 1 uur). Klinkt als een groot bedrag. Maar zoals iemand op Twitter al zeer terecht opmerkte: dat is omgerekend 2,74 euro!!! Dat is dus ver onder het minimum uurloon. De extra dagbesteding zal dan alleen in groepsvorm aangeboden kunnen worden (dan is de persoonlijke aandacht veel minder), of individueel door vrijwilligers(!). Ik wil een gegeven paard niet in de bek kijken, maar wat kun je dan daadwerkelijk doen voor zo’n bedrag?
– met 2 personen en een ijsje eten, of ergens iets drinken. Dat zal dan wel in of vlakbij het verpleeghuis moeten zijn, want voor dit bedrag is geen vervoer mogelijk.
– voor de dames misschien een keer het haar in de krul, wat geld besteden aan een versteviger of conditioner?
– voor de heren: misschien een keertje nat scheren (daar is nl niet altijd tijd voor). Hoewel…als ik de prijs van de scheermesjes zie tegenwoordig:-(
– voorlezen uit een boek of een tijdschrift (ook dan is het opletten met dit bedrag)
– door de airconditioning hebben veel bewoners een erg droge huid: lekker insmeren met bodylotion (maar een vrijwilliger zal dit beperkt kunnen/willen/mogen).
Zo zijn er nog best wat dingen te bedenken en het is natuurlijk nog beter om dingen te bedenken die aansluiten bij de wensen en achtergrond van de patiënt. Alleen is het bedrag wel zeer beperkend.
Met dit bedrag kun je een vrijwilliger overigens nog niet eens een reiskosten vergoeding geven.

Sommigen van u zullen zeggen: “Het is ook nooit goed.” Dat is het wel, maar soms worden plannen voorgespiegeld als iets heel moois. In dit geval is het de vraag of de hoogte van het bedrag wel reëel en bruikbaar is voor de doelgroep. En ondanks dat ik zeker weet dat verpleeghuisbewoners persoonlijke aandacht hard nodig hebben, zou je ook voor de groep mensen die nog thuis woont (en min of meer gedwongen thuis zit, beperkt door al eerder genoemde factoren) dit willen en moeten aanbieden. Verzorgingshuizen zijn er niet meer en de dagbesteding is òf niet haalbaar voor een grote groep òf niet betaalbaar. Het is ook reëel om te zeggen dat niet iedereen nog heel actief mee kan en wil doen met allerlei activiteiten. Maar als je dag in dag uit alleen maar in een stoel kunt zitten rondkijken, terwijl je ook wel wat persoonlijke aandacht zou wensen, dan is dat triest, heel erg triest. Het wordt tijd dat de politiek ziet en beseft dat de nieuw zorg (en jeugd)wet tè extreme gevolgen heeft. Dat begint met bewustwording. Hopelijk gevolgd door plannen voor een reëel budget, om àlle gehandicapten, chronisch zieken (jong en oud) de zorg, tijd en aandacht te geven die ieder mens nodig heeft. Thuis en in een verpleeghuis.

lees ook deze artikelen:

http://t.co/GEilpCX1Nm Welke prinsjesdagplannen zijn al bekend?

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2015/09/15/kabinet-investeert-fors-in-verpleeghuiszorg

https://t.co/YpcsEmkHF6 ‘Kwetsbare patiént krijgt onvoldoende zorg en aandacht

Advertenties