Verdriet

image

Het is er direct als ik wakker word, middenin de nacht.

Boem. Ik kan er niet omheen. Vol in mijn gezicht.

Mijn hart huilt. Wist niet dat het kon.

Het is er als je iets vertelt.

Ik hoor je wel, ik luister ook.

Maar het is alsof alles gedempt wordt, waardoor ik je niet versta.

Ik doe de dingen van alle dag, maar alles lijkt loodzwaar.

Ik huil in stilte, zonder geluid en zonder tranen.

Verdriet put uit en het lijkt of de wereld stil staat.

 

Dan bedenk, besef en voel ik dat er naast verdriet ook steeds een glimlach is.

Als ik zie dat wolken verdwijnen en de zon doorbreekt

Als de kat spinnend op schoot kruipt en bedelt om geaaid te worden

Als ik in het park twee kleuters zie spelen in het zand 

Als ik onze zoon zie

Als onze zoon helemaal los gaat op zijn drumstel

Als mijn vriend (die ook mijn man is) een mon-choutaart maakt, omdat ik die zo lekker vind

Als onze hond mij aankijkt met zijn trouwe hondenogen

Als een kind een lied zingt, met die ene valse noot

Als we samen wandelen door het park en het regent pijpenstelen

Als ik dit blog schrijf

Als ik zie dat steeds meer mensen mijn blog lezen

Als ik een tekst redigeer

Als een pannenkoek verandert in Pac-man

Als ik de onbevangen foto’s van ons nichtje op vakantie zie

Als ik op twitter een smiley en een big hug krijg, zomaar

Als ik aan de mooie momenten denk met dierbare vrienden en familie

Als ik dit deel met jou

Advertenties