Survival of the fittest #zorg #twitter

 1205807_31548875

Survival of the fittest. Vrij vertaald ‘het recht van de sterkste’. Dit inzicht werd ons duidelijk gemaakt door Darwin. Al heel veel jaren gelden. Maar dit waait nog steeds rond. Ook in de zorg.

Het zal inmiddels niemand ontgaan zijn dat vanaf 1 januari 2015 het zorgstelsel in Nederland op z’n kop staat. Allerlei ‘recht op vergoeding van zorg’ wordt afgebouwd, bij nieuwe aanvragen niet of nauwelijks gehonoreerd. Daarnaast zijn er grote problemen bij het uitbetalen van pgb’s door de sociale verzekeringsbank (SVB).

Daardoor gaan mensen aandacht vragen voor de onmogelijke situatie waarin zij terecht zijn gekomen. Dat is in veel gevallen ook nodig en zinvol. Als jij (professionele) zorg nodig hebt en leeft van een minimum inkomen of de SVB betaalt al 3 maanden geen pgb of je hebt als zorgverlener al 2 maanden geen geld ontvangen, dan hoop je bijvoorbeeld via social media aandacht te krijgen hiervoor.

Alleen zie je/ik de laatste weken dat sommige mensen zich gaan overschreeuwen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Steeds meer middelen lijken geoorloofd en de ‘normale‘ regels/grenzen van fatsoen en respect worden overschreden.

Zo werd bijvoorbeeld de discussie omtrent #bedbroodbad gebruikt om aandacht op te eisen voor de problemen mbt uitbetaling van budget ( iemand riep in een tweet: ‘Ik ben geen racist, maar nu denk ik ‘eigen volk eerst’(hoofletters)#pgbalarm. #bedbadbrood is vereiste, kunnen wij al 3 mnd niet betalen’) Iets soortgelijks gebeurde ook al toen het kamerdebat omtrent de #vrijeartsenkeuze werd gevoerd (waarbij mensen bijvoorbeeld #jesuisCharlie in hun tweets icm #vrijeartsenkeuze gebruikten ).
Ook werd het woord ‘alarm’ ineens vervangen door het woord ‘oorlog’, juist in een week dat de dodenherdenking en de 5 mei vieringen plaatsvonden. Of mensen werden bedreigd(!) als persoon, waarbij het niet eens meer ging  om wat iemand zei.

Het is een groot goed dat wij hier de mogelijkheid/het recht hebben op vrije meningsuiting. Daar mogen wij trots en blij om zijn. Het betekent in mijn ogen niet dat er daarom geen waarden en normen meer zijn. Dat elk middel geoorloofd is, alleen om je eigen gelijk en mening duidelijk te maken. Mensen lijken soms een rode waas voor hun ogen te krijgen, waardoor bepaalde grenzen overschreden worden. Berichten, blogs en columns worden niet goed of maar half gelezen (ik betrapte mijzelf daar trouwens afgelopen week ook op, maar bood daarvoor mijn excuus aan), waardoor zinnen en woorden uit verband worden gerukt. Er lijkt niet of nauwelijks ruimte voor een tegenopmerking (een andere mening). Zelfs het aanbrengen van een kleine nuance lijkt onmogelijk. Besef ook dat in een column of blog iemand een mening geeft, die zelden op iemand persoonlijk is gericht. Je kunt het wel persoonlijk opvatten, maar besef dat de schrijver jou (meestal) niet persoonlijk kent. Des te meer reden om het ook niet als aanval op jou als persoon te beschouwen. Een reactie moet dan ook geen aanval op de man (persoon) zijn, maar op de bal (mening).

Daarnaast is er een grote groep mensen die niets weet van twitter en sinds 1 januari geen of heel veel minder zorg krijgt omdat zei geen vergoeding meer ontvangen. Voor met name mensen zonder (sociaal) netwerk is dit echt een groot probleem. Deze groep wordt niet of nauwelijks gezien of gehoord. Ik heb wel het gevoel dat er de laatste weken wat meer aandacht komt voor deze ‘stille groep’. Met name nu een groeiende groep mensen zichzelf overschreeuwt, niet ophoudt met media en politici tweets te sturen (waardoor het bijna op stalken gaat lijken), komen juist steeds meer mensen in beeld die in de verdrukking dreigen te komen. Daarom soms ook ‘algemene’ tweets om hier aandacht voor te vragen (bijvoorbeeld ‘Niet alleen #pgbalarm! Mensen met (chron) ziekte, handicap/ouderdom. Geen werk, kleine uitkering, geen pgb en (hoge) zorgkosten! #zorgalarm’). De nieuwe zorgwet is nu een paar maanden oud. Sommige mensen hebben zich nog wel een paar maanden kunnen redden, maar langzaamaan komen er steeds meer schrijnende verhalen naar buiten.  

Respect voor elkaar, elkaars mening. In de samenleving en dus ook op social media, zoals Twitter. Tijdens een pittige discussie op een symposium of tijdens een verjaardag visite gaat je toch (normaliter) ook niet lopen schelden, vloeken of nog erger…iemand bedreigen? Let er ook op dat in een tweet er de beperking is van 140 tekens, waardoor minder ruimte voor nuancering. Een opmerking of reactie kan daardoor 10x harder overkomen dan je bedoelde. Naast het recht van vrije meningsuiting is er ook het recht/mogelijkheid om niets te zeggen of te reageren. Soms uit zelfbescherming. Twitter biedt ook de mogelijkheid om iemand te ontvolgen, te negeren of te blocken. Ook dat is een vorm van vrijheid, mede ook om bedreigen te ontlopen/voorkomen.

Daarnaast brengt Twitter gelukkig ook mooie dingen. Er zijn mooie discussies en er ontstaan bijzondere vriendschappen. Met mensen die ik zelf nog nooit IRL heb ontmoet. Sommigen van hen ‘spreek’ ik vaker dan mijn familie en andere vrienden. Dat zijn soms mooie, waardevolle gesprekken, vooral via DM (Direct Message, een privébericht). Ook is Twitter (naast Facebook) de plek waar ik veel actuele berichten vind en lees over met name de zorg, maar ook over vriendschap en meer. Dat is één van de redenen waarom ik toch nog steeds op Twitter rondkijk. Ook al las ik af en toe even een pauze in of stond ik al een paar keer op het punt om mijn account op te heffen.

Dit blog is mijn manier om mijn mening te uiten. Ik probeer dat met enig respect te doen, zonder mensen persoonlijk aan te vallen. Dat doe ik soms ook op Twitter via @Iefonnuh1 en in mindere mate op Facebook. U kunt hierop reageren. Hopelijk met (wederzijds) respect. En anders heb ik ook nog het recht om te zwijgen.

Advertenties