Deze vakantie was het einde (not)

Eigenlijk heb ik niet zoveel met al die ‘bijzondere’ dagen: Vaderdag, Moederdag. Afgelopen week was het zelfs de ‘dag van het naakt tuinieren’. Echt. De enige uitzondering hierop is misschien Koningsdag. En dan alleen om de ongedwongen sfeer in de stad, met de Vrijmarkt en muziek.
Waar ik wel iets mee heb: een spontane ontmoeting, gebaar, cadeautje, opmerking enz.

Vandaag kreeg ik van zoonlief (11 jaar) een heel speciaal cadeautje: Hij schreef een verhaal (fictie). Spontaan, zomaar. Ik vind dat zo lief en mooi. Het verhaal is grappig en nou ja…ben gewoon trots op hem en ook wel ontroerd.
Het verhaal wil ik graag met jullie delen. Omdat sommige van jullie het vandaag ook best moeilijk hebben en een beetje humor wel kunnen gebruiken.

DSC_0869[1]

Deze vakantie was het EINDE (not)

Yo, hier ben ik. Wie vraag je? Stefanovich (eigenlijk Stefan (Stefanovich is mijn bijnaam)). Ik ga op vakantie, we zijn nu aan het in pakken!! Ik heb er zin in!! Ooo…. Moet opschieten, we vertrekken over vijf minuten!!

We ZATEN in de auto, je denkt nu “huh? Zaten?”. Nou we hebben pech!! We staan al een uur te wachten op de wegenwacht, het lijkt wel of zij ook pech hebben!!! Het probleem is dat we een klapband hebben en we moesten de reserveband thuislaten, anders konden de spullen niet mee.

We zitten nu pas een kwartier op de weg en we hebben weer pech!? Please heb medelijden!!! Nu is het is het iets met de motor. Vraag me niet wat!!!

Eindelijk op je het park, trouwens we zijn naar Appalies gegaan. Het park heet De Appaliese Vallei. Het regende dat het giet. Ik moest mee de sleutels ophalen. Er stond een lange rij net tot aan de ingang. En naturlijk moesten wij net buiten wachten, het begint nu ook te hagelen!!! De sleutels zijn pasjes. En natuurlijk doen ze het niet en moest IK terug. De rij is weer zolang dat ik WEER net buiten moet wachten.

We zijn eindelijk binnen. Maar het is hier niet schoon gemaakt!! Op mijn bed lag kots!!!
Naast de wc lag een drol en in de kamer van mijn zusje ligt een dode muis, drie levende ratten en zesendertig kakkerlakken. We dachten laten we dit maar achter ons laten, we gaan zwemmen!

Komen we aan bij het zwembad, zijn we net klaar met omkleden, wordt er omgeroepen: “Iedereen het zwembad uit. Het chloorgehalte is te hoog en er heeft er iemand in het zwembad gekotst en gepoept”.
Lekker dan. Nu moet ik met mijn moeder mee de stad in.

Ik vroeg aan mijn moeder of ik wat geld mocht: ik kreeg vijftig euro!! Ik liep naar de gamewinkel (het is net gestopt met regenen), laat ik het geld in een modderplas vallen, stapt iemand er op en er skate iemand overheen, waardoor het briefje scheurt. Alsnog nam ik het mee naar de gamewinkel, maar die namen het natuurlijk niet aan.

We gingen terug naar het park, direct naar de receptie omdat ons huisje niet was schoongemaakt. Er kwamen gelijk drie vrouwen mee die gingen schoonmaken. Toen ze de dode muis, de drie ratten en de inmiddels zeventig kakkerlakken zagen, renden de vrouwen gillend weg omdat ze het eng, smering en spoekie vonden. Alleen namen ze de schoonmaakspullen niet mee. Mijn moeder zei dat iedereen moest helpen met schoonmaken en dat we blij mochten zijn dat ze de spullen niet mee hadden genomen. Ik moest de kamer van mijn zusje doen!!!

De volgende dag gingen we naar de kermis die in Appalies was. Alle leuke dingen waren stuk, alleen de draaimolen niet! Ik mocht een ijsje, maar mijn lievelingssmaak was op.

Toen we terug waren zei ik tegen mijn moeder: “IK WIL NAAR HUUUUIIIIIIIS!!! (Maak van dat zei maar schreeuwen)”. Nou ik heb geluk, want mijn moeder dacht hetzelfde.

Op de terugweg hadden we vijf keer pech, maar dat kon er ook nog wel bij.

DIT WAS MIJN VAKANTIE jammer genoeg

Mijn tip is: ga nooit naar De Appaliese Vallei!

Foto: Schoolderman Junior

Advertenties