De ‘enige’ vraag die ertoe doet #zorg

DSC_0704[1]

Gisteren was ik voor controle op de poli bij ‘mijn’ MDL-arts. We kennen (…) elkaar al vele jaren.

De arts riep mij uit de wachtkamer. Ik volgde hem door de lange gang en probeerde hem bij te houden.

Binnengekomen zei hij: ‘Neem plaats’.

Er gebeurde iets moois.

Hij keek mij aan (negeerde het computerscherm) en stelde de legendarische vraag:

‘Hoe gaat het met je?’

Alles lag daarin besloten.

De rest kwam later.

(In ieder geval geen lastmeter).

 

 

 

Advertenties