Stop de verspilling in de zorg!

Bbt4A8AIIAAkK61Voor mensen die afhankelijk zijn van de zorg door een (chronische) ziekte, handicap of beperking, zijn het moeilijke tijden. Er is veel onduidelijkheid. De enige zekerheid die veel mensen lijken te hebben hierin, is dat ze minder/of geen vergoeding meer krijgen voor de zorg die zij nodig hebben. Het is daarom des te schrijnender en onbegrijpelijker om te zien dat er soms onnodig geld wordt uitgegeven in de zorg. Eén voorbeeld daarvan wil ik hier graag uitlichten: medicatie dat in de kliko verdwijnt.

In 2013 is er een meldactie geweest ,http://www.rijksoverheid.nl/bestanden/documenten-en-publicaties/rapporten/2013/09/27/rapportage-meldpunt-verspilling-in-de-zorg-i/rapportage-meldpunt-verspilling-in-de-zorg-i.pdf) waarbij mensen konden melden wat zij zagen als onnodige zorgkosten. Kosten die omlaag kunnen, om zo geld te bezuinigen. Eén van de dingen die met enige regelmaat werd genoemd, was de hoeveelheid medicatie die werd voorgeschreven en waarbij het overschot regelmatig in de kliko verdween. Nav de meldactie is er een analyse gemaakt wie de meldingen deden en wat de mogelijke oorzaken zijn. Een plan van aanpak om de kosten terug te brengen ontbrak…

Veel mensen vragen zich af waarom overtollige medicijnen niet gewoon terug kunnen naar de apotheek. ‘Volgens de richtlijn mag de apotheek eenmaal geleverde medicatie niet meer innemen’ Een van de redenen is dat de verpakking niet mag zijn geopend en dat de medicatie onder de juiste omstandigheden (bijv temperatuur ) is bewaard.

Er loopt nu een onderzoek gaande in oa het Radboud UMC. Daar wordt aan medicatie een speciale chip toegevoegd. Deze kan na retourneren van de medicatie aangeven of de medicatie onder de juiste omstandigheden is bewaard.
De verpakkingseenheden zouden veel kleiner moeten. Bepaalde artikelen (met name hulpmiddelen) kunnen vaak alleen per doos (a 30 stuks) worden voorgeschreven, omdat de apotheek geen enkele stuks wil leveren. Als de apotheek bijvoorbeeld 3 stuks zouden leveren uit een doos van 30 stuks, blijven zij met een overschot van allerlei verschillende hulpmiddelen zitten. Kleinere verpakkingseenheden is meestal wel iets duurder per stuk, maar uiteindelijk zal het geld besparen.

Waar nog niet goed naar gekeken is: waar en wanneer gaat het mis? Hoe kan het dat mensen zoveel medicatie in huis hebben, dat ongebruikt blijft en daardoor regelmatig moet worden weggegooid? Waar het eigenlijk misgaat, is bij het voorschrijven van medicatie. Eén van de plaatsen/momenten waar naar mijn idee te grote hoeveelheden medicatie onnodig worden voorgeschreven (waarbij nog niet duidelijk is of patiënt deze langdurig moet gebruiken) is in het ziekenhuis, als patiënten met ontslag gaan. Patiënten komen in het ziekenhuis en melden bij de anamnese welke medicatie zij gebruiken. Dit wordt in overleg met de behandelend artsen voorgeschreven en voortgezet tijdens de opname (als het goed is…). Tijdens de opname wordt soms de voorgeschreven dosering of toedieningsvorm gewijzigd. Of medicatie wordt gestopt. Ook starten mensen met nieuwe medicatie, soms net een dag voor ontslag. Als de ontslagdatum in zicht komt zal een arts de medicatie die de patiënt thuis moet blijven gebruiken voorschrijven.

Dan gebeurt er eigenlijk iets vreemds. Vrijwel alle medicatie en bijv incontinentie materiaal wordt voorgeschreven voor 3 maanden. De gedachte hierachter lijkt dat men wil voorkomen dat patiënten vaker naar de apotheek moeten en om ook de terhandstellingskosten (telt mee voor Eigen Risico) per recept zo laag mogelijk te houden. Dat klinkt logisch. Wat vergeten wordt is dat een patiënt de medicatie tijdens de opname onder andere omstandigheden heeft voorgeschreven gekregen ( l in het ziekenhuis, meestal immobiel enz) en dat de medicatie vaak nog maar tijdens een kort periode is gebruikt (opnameduur wordt ook steeds korter). Eenmaal thuis blijkt bijvoorbeeld na een week dat de voorgeschreven pijnstillers niet meer nodig zijn, opgehoogd of gewijzigd moeten worden. Zelf patiënten die terminaal zijn, krijgen medicatie voor 3 maanden voorgeschreven!

Het zou veel beter zijn als patiënten bij ontslag een recept voor een week meekrijgen, met daarbij een vervolg recept voor respectievelijk een maand en drie maanden. Daarbij zouden de recepten voor een week en een maand eigenlijk als 1 recept moeten worden gezien, zodat de patiënt geen extra terhandstellingskosten hoeft te betalen. De huisarts schrijft vaak wel nieuwe medicatie voor een korte periode voor, of de apotheek past dit aan in overleg. Zodat na een week kan worden overlegd of de medicatie ‘goed’ werkt, dosering eventueel moet worden aangepast enz enz. Medicatie die vanuit het ziekenhuis wordt voorgeschreven wordt vaak ook niet vervolgd door de huisarts en de controle bij de specialist is vaak weken later (als deze al plaatsvindt). Dus evalueert niemand of de medicatie nog nodig is en ingenomen wordt. Daarbij wordt dus vergeten dat veel medicatie in het ziekenhuis pas kort voor ontslag is gestart.

In deze tijd waarbij op alle mogelijke manieren (met name op de zorg die mensen thuis nodig hebben) wordt bezuinigd, zouden we veel beter moeten kijken naar bezuinigingen op bijvoorbeeld hoeveelheid medicatie. Het kan en mag echt niet dat medicatie in de kliko verdwijnt. Het ergste is nog dat dit al tientallen jaren gebeurt en dat er ondanks een meldactie nog niets is veranderd! Dus VWS. Is de tijd van melden niet allang voorbij? Het is nu noodzakelijk dat er oplossingen en sancties worden bedacht om deze verspilling te stoppen! Vandaag nog!

Foto: Palliatieve zorg (Palzo) wijk-Verpleegkundige. Medicatie en hulpmiddelen die door de verpleegkundige gered zijn, voor deze in de kliko zouden worden gegooid.

Advertenties