Koppen eraf!!!

10176127_620856698019508_3385057764360277058_n

Vorige week las ik onderstaand verhaal (brief) op de Facebookpagina van Onzichtbaar Ziek.
Ondanks dat het inmiddels kerstreces is en in politiek Den Haag tijdelijk de rust lijkt weergekeerd, wil ik het nu toch nog graag op mijn blog plaatsen
Opnieuw een ervaringsverhaal, waar o.a. heel duidelijk naar voren komt wat de persoonlijke gevolgen voor bijvoorbeeld chronisch zieken zijn van bepaalde regels en wetten. Daarom goed en noodzakelijk dat zoveel mogelijk mensen dit lezen en delen!

Het is geschreven door © Jade Yanne. Ik heb even getwijfeld of ik bepaalde stukken zou aanpassen (ivm woordkeuze en uitspraken). Maar na haar reactie kan en wil ik dat zeker niet doen:

‘Dit is mijn verhaal. Mijn schrijfstijl. Mijn emotie die bestaat uit mijn boosheid en mijn verdriet.
Ik ervaar de bittere ernst van de gevolgen. Ik ben van huis uit journaliste en ik heb bewust in dit niet objectieve stuk voor de woorden gekozen die jij er liever uit zou willen halen.’

Daarom dus hier de volledige en originele tekst (incl titel):

Koppen eraf!!!

Indrukwekkende Edith,

Ja, je maakt indruk. Ik hoorde je vanavond in het NOS journaal zeggen dat, zodra je de moed opgeeft, je in jouw bed gaat liggen. Dit was jouw antwoord op een vraag naar aanleiding van de kabinetscrisis. Heel veel mensen die al jaren noodgedwongen in bed tv liggen te kijken, zullen dit fragment waarschijnlijk ook wel gezien hebben. Het zijn de chronisch of terminaal zieke mensen in dit geplunderde land, die daadwerkelijk meemaken dat alle zekerheden en voorzieningen waar ze zich aan vasthielden stelselmatig worden gesloopt . Weet je, ze hebben de moed verloren nadat jij en jouw collega’s bedacht hebben dat ze het wel gaan redden in de participatiesamenleving. Je vindt dat jouw plan om de artsenkeuze te beperken voor mensen, die al vaak geen geld hebben om een duurdere verzekering af te sluiten, hoe dan ook moet worden gehonoreerd. Dat getuigt niet van moed, hoor, Edith. Dit laat vooral zien hoe krom politiek kan zijn en hoe een minister perse van haar WIL een wet wil maken terwijl het afgeketst is. Dit is ridicuul, Edith. Dit gaat meer om een gekrenkt ego dan om het belang van een volk. Maar dat laatste was toch al lange tijd niet meer relevant.
Weet je wat ik me nou herhaaldelijk afvraag, Edith? Wat kosten al die hervormingen in de zorg nou precies en waarom zijn de enige winnaars de zorgverzekeraars? Waarom blijven de premies en het Eigen Risico schrikbarend stijgen en krijgt men er steeds minder voor terug? Waarom is het gerechtvaardigd dat de premiebetaler niet profiteert van de woekerwinsten van de zorgverzekeraars en waarom wordt er zo belachelijk veel geld uitgegeven aan reclame? Waarom wordt de inefficiëntie in de zorg niet beter aangepakt? De zorgtoeslag wordt volgend jaar minder en de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) is komen te vervallen. De gemeenten moeten het gaan overnemen van de overheid terwijl de ambtenaren nog steeds niet weten hoe ze de taken moeten gaan invullen, de buurvrouw heeft geen tijd en de zorgverzekeraar weet eigenlijk ook niet precies wat er gaat veranderen per 1 januari maar als verzekerde moet ik wel de richtlijnen volgen. Misschien ben je het vergeten maar mijn man en ik zijn beiden chronisch ziek. Mijn man heeft een ernstige longziekte. Wellicht herinner je hem nog? Ik schreef je onlangs een brief vanwege jouw uitspraken over vieze vaatdoekjes en beschreef je mijn ervaringen aangaande het ernstige gebrek aan hygiëne in ziekenhuizen waardoor patiëntveiligheid een utopie is.

Het is overigens lang geleden dat ik een correspondentievriendin had. Mijn man heeft, na allerlei onderzoeken, groen licht gekregen van de longarts om begin oktober jl. aan een longrevalidatieprogramma te beginnen. Doel: sterker worden, meer conditie en meer kwaliteit van leven. Als een rode draad door dit alles; vooral zorgen dat de bestaande ernstige fysieke toestand niet nog meer achteruit gaat en de deprimerende situatie niet nog slechter wordt. Groot probleem is het vervoer naar de revalidatie. Zelf hebben we geen vervoer. We hebben beiden geen rijbewijs en zijn beiden niet in staat om met het openbaar vervoer te gaan vanwege onze ziekte en beperkingen. De regiotaxi is geen optie voor mijn man vanwege een aantal medische belangrijke redenen en dit belastende vervoer zorgt er feitelijk voor dat mijn man zwaar uitgeput bij de revalidatie zou aankomen.

De longarts zegt dat alles op alles gezet moet worden om de revalidatie in gang te zetten. Hoe belangrijk en levensverlengend het voor hem is en dat zij de benodigde informatie zal invullen voor de machtiging van het individuele taxivervoer. En wat zegt de zorgverzekeraar? “Als u geen rolstoelgebruiker bent, niet visueel gehandicapt, geen nierdialysepatiënt bent, geen radio- of chemotherapie hebt en geen gebruik kunt maken van de hardheidsclausule dan kunnen we niets voor u betekenen! De hardheidsclausule kan alleen ingezet worden als uw man voor minstens een half jaar gebruik gaat maken van de taxi en minimaal 25 kilometer per enkele reis, twee maal per week moet afleggen.” Ik stamel verbijsterd dat het een periode betreft van drie maanden en dat de afstand 21,9 km bedraagt. “Dus van die hardheidsclausule valt geen gebruik te maken ook al is er sprake van een ernstige longziekte met weinig longinhoud en is er een dringende indicatie van een medisch specialist?” Het antwoord is te voorspelbaar en dreunt. “Dat klopt, mevrouw. DAT IS BIJ WET GEREGELD!” Ik heb tevergeefs schriftelijk een beroep gedaan op de coulance en menselijkheid van Menzis.
De moed om te blijven vechten is tanende, Edith. Weet je, Edith, de vier grootste zorgverzekeraars hebben maar liefst 9,7 miljard euro aan winst in kas en mijn man en ik gaan de eerste vier maanden van 2015 maar liefst gemiddeld 605 euro per maand aan zorg betalen. Dit bedrag behelst onder meer de zorgpremie van 305 euro inclusief aanvullende verzekering, de 750 euro aan eigen risico verspreid over vier maanden want wij zijn nou eenmaal grootgebruikers van de zorg en de rest van het bedrag wordt gecompleteerd door de eigen bijdrage die wij moeten betalen voor noodzakelijke medicatie en orthomanuele geneeskunde die niet wordt vergoed. Het is een uitermate dure hobby, ziek zijn, Edith en dat met een minimum inkomen. Het is niet meer te doen.
Ik schrijf eigenlijk namens al die zieke mensen in dit land die de weg al lang kwijt zijn en niet zo goed begrijpen waarom een Minister van Volksgezondheid zo rücksichtslos een grote bevolkingsgroep naar de afgrond leidt. Je doet me vaak denken aan de hartenkoningin uit Alice in Wonderland. Ze regeert met ijzeren vuist en laat mensen om het minste of geringste onthoofden. Jij gebruikt geen bijl, Edith. Nee, jij gebruikt bizarre regelgeving afgedrukt op vlijmscherp papier. Het is een mensonterend ontmoedigingsbeleid waar jouw voorganger Hoogervorst jaren geleden al mee begon. De crisis in het land heeft al meer zelfdodingen opgeleverd. Mensen hebben geen moed meer. Ik hoor het je zo weer zeggen vanavond in het journaal dat je de moed nog niet hebt opgegeven. Als je nou echt heldhaftig bent, zeg je precies waar het allemaal om draait. Speel je rol met meer verve, Edith! Maak maaiende bewegingen en spreek je uit naar de zwakkeren in deze maatschappij: ‘Ik ben de enige echte Hartenkoningin ! Koppen eraf! Koppen eraf!’ En als je zo moedig bent geweest om dit te zeggen, kun je eindelijk in bed gaan liggen en gaan nadenken over de waanzin die in dit land bij wet is geregeld. Als je daar dan toch ligt, leg dan eens een tijdje jouw hoofd onder het kussen. Krijg je het benauwd? Zo voelt mijn man zich. Altijd. Welterusten, Edith!

© Jade Yanne

 

Foto overgenomen vanuit artikel in ‘De Standaard’: ‘Vanaf vandaag (10-3-2010) speelt in de Belgische bioscopen de nieuwste verfilming van Alice in Wonderland.http://www.standaard.be/cnt/dmf20100310_070 ‘

 

Advertenties