Mag ik uw E-mail, dokter? #ehealth

image

Als er een discussie ontstaat over e-mailen naar artsen (en andere zorgverleners) door patiënten, dan is er altijd wel iemand die zegt dat artsen daar geen tijd voor hebben en dat patiënten hier oneigenlijk gebruik van gaan maken. Maar is dat wel zo?
Uit verschillende onderzoeken is inmiddels gebleken, dat als patiënten het e-mailadres van hun arts (of bijvoorbeeld een gespecialiseerd verpleegkundige) krijgen, daar heel zorgvuldig mee omgaan. Dus ook niet ‘zomaar’ en veel te veel mailen.

Ik denk dat het over het algemeen zo gebruikt wordt, als dat ik dit zelf doe. Ik heb al enkele jaren de mogelijkheid om ‘mijn’ MDL-arts een e-mail te sturen. Dat doe ik dan ook. Sporadisch en zeker niet te pas en te onpas.
Het belangrijkste is eigenlijk dat het feit dàt ik de arts kan mailen als dat nodig is, een veilig gevoel geeft. Het idee dat ik kan en mag mailen, is vaak al voldoende.
Soms heb ik bepaalde klachten, waarbij ik twijfel of ik een arts (direct) moet raadplegen. Als ik telefonisch met een specialist wil overleggen, dan is dat vaak bijna onmogelijk. Hierdoor heb ik dus de neiging om hem bij twijfel op tijd te raadplegen. Sinds ik via e-mail kan overleggen, Is die onzekerheid veel minder. Doordat ik weet dat de mail rechtstreeks bij de arts terecht komt, kan ik ook wat langer wachten met mijn vraag.

Het enige waar je bij mail op moet letten is dat je duidelijk aangeeft dat je iig wilt weten of de mail gelezen is. Als ik echt een spoed vraag heb, zet ik er altijd in dat ik (als ik bijvoorbeeld binnen een half uur geen reactie heb), alsnog ga proberen telefonisch te overleggen.
De ervaring heeft inmidels geleerd dat mijn MDL-arts meestal binnen 15 minuten belt nav de mail (bij spoed), tenzij hij niet aanwezig is. Dan weet ik ook dat ik een andere arts moet raadplegen (wat dan wel heel erg moeizaam gaat).

Bij niet spoedeisende vragen is het grote voordeel voor de arts (lijkt mij) dat de druk op het (telefonisch) spreekuur afneemt. De arts (of verpleegkundige) kan de mail beantwoorden op een tijdstip dat het even wat minder druk is. Ook kan bijvoorbeeld makkelijker eerst even overlegd worden, voor de patiënt te antwoorden. Soms is het mogelijk om een vraag door iemand anders dan de arts te laten beantwoorden. Dit alles komt de efficiency ten goede en kan in sommige gevallen zelfs kostenbesparend werken. De vraag is nog wel : hoe wordt een en ander verwerkt in een vergoedingssysteem.
Behalve e-mailen zijn er natuurlijk nog veel meer mogelijkheden voor communicatie tussen arts en patiënt. Denk met name aan beeldbellen en WhatsApp.

Via onderstaande link kunt u een uitgebreid artikel lezen over e-health binnen de huisartspraktijk. Hierin valt op dat met name patiënten nog niet veel gebruik zouden willen maken van e-health. Zelf denk ik dat dit ook mede kan komen door negatieve ervaringen (waarover in dit artikel niet wordt gesproken). Bijvoorbeeld als blijkt dat mailen niet mogelijk is, e-mails te laat of helemaal niet worden beantwoord en patiënten überhaupt niet geattendeerd worden op de mogelijkheid te kunnen e-mailen.

Zoals ik al in een eerder blog meldde, zou eigenlijk het e-mailadres van patiënten standaard ingevoerd moeten worden, naast de NAW-gegevens. Ziekenhuizen en huisarts praktijken zouden op hun website e-mailadressen moeten aangeven. Met daarbij op de site duidelijk de afspraken/spelregels vermelden. Het vraagt een nieuwe manier van werken, maar we leven tenslotte al ruim 14 jaar in de 21e eeuw.

http://www.smarthealth.nl/trendition/2014/11/27/:huisartsen-ehealth-monitor-2014/

nb dit blog sluit aan op : E-health? Alle weerstand aan de kant. Gewoon doen! http://wp.me/p3EO4M-N3

reactie van een huisarts op Twitter: ‘Kort en bondig mailen is zo gepiept. Om mensen telefonisch te bereiken is vaak een hele toer.’

 

Advertenties