Zorgmoe en PatientPowerrrr

DSC_0363[1]

Ik twitter al (…) een week of 2-3 weinig.  Krijg geen blog op papier. Ik ben gewoon Zorg-moe. Dit Zorg-moe zijn heeft betrekking op mijn eigen gezondheid en de berichtgeving enz. over de gezondheidszorg in het algemeen.

Wat mijn eigen gezondheid betreft: sinds 1986 ben ik al chronisch ziek. In eerste instantie weinig klachten (ik zag het ook nog niet als een chronische ziekte). Daardoor ook weinig artsenbezoek enz.. In 1988 werd ik echt goed ziek. Daarna begon het geklep. Vrijwel elk jaar heb ik sinds die tijd 2 of meerdere keren per jaar in het ziekenhuis gelegen. Doordat mijn gezondheid een wankel evenwicht is, betekent dit ook dat ik tussen de ziekenhuisopnames door een aantal keer per jaar bloed moet laten prikken en een afspraak heb op de polikliniek. Het laatste jaar met name, probeer ik ook veel via mail te overleggen met verpleegkundige en arts. Maar zelfs dan moet ik nog een aantal keren per jaar een bezoek brengen aan het ziekenhuis. Het is fijn dat ik er niet hoef te blijven, maar deze bezoeken zijn veelvuldig en energievretend (zoals ik ook al in eerdere blogs schreef, o.a. hier: Een ziekenhuis afspraak heeft veel impact! http://wp.me/p3EO4M-el). Ik merk om dit moment dat ik het geklep gewoon meer dan zat ben. Bij elke poliafspraak denk ik 3x na of het ècht noodzakelijk is, of  dat het uit- of zelfs afgesteld kan worden. Helaas moet ik dat vaak met nee beantwoorden. De afgelopen jaren is gebleken dat regelmatige controles toch noodzakelijk zijn  in mijn geval. Het lijkt de enige manier om soms een ziekenhuis opname te kunnen voorkomen.

Dan de algemene berichtgevingen over de gezondheidszorg. Als ik het heel zwart/wit beschrijf en zie (en dat doe ik nu even), dan lijkt het net of de verzekerde zorg steeds minder wordt. De woorden ‘Eigen Regie’ en ‘Eigen Kracht ‘ lijken steeds meer te betekenen: red uzelf, betaalde hulp is er niet en vrijwillige hulp kan niet gegarandeerd worden. Een gevoel van kwetsbaarheid en eenzaamheid bekruipt mij de laatste tijd hierdoor. Zolang je (veel) geld hebt en een groot sociaal netwerk, is het nog wel mogelijk om hulp te regelen. Het probleem voor veel (chronisch) zieken is echter dat hun sociale contacten steeds minder worden. Dat het inkomen daalt (doordat iemand minder of helemaal niet meer kan werken) en de (zorg)kosten stijgen.

Het is natuurlijk eigenlijk ‘Not-Done’ om een blog als dit te schrijven. Beter zou het zijn om een sprankelend, powerful blog te schrijven. Over Patientempowerment en Eigen Kracht. Dat doe ik een volgende keer dan weer. Als ik om mij heen kijk dan zijn er genoeg van dergelijke blogs en (succes)verhalen. Succesverhalen ‘doen het’ natuurlijk veel beter. Maar dan vergeten we de mensen die niet zo sterk en powerful zijn. Die dat misschien wel zouden willen en ook soms proberen…maar dat lukt niet iedereen. Doordat deze mensen minder sterk en misschien ook minder positief zijn, worden ze nauwelijks gehoord. Dus lijkt het ook of bijna iedereen sterk is of in ieder geval zou moeten zijn. De laatste tijd wordt er veel gesproken over ‘kwetsbaren’.

Het zou al een hoop schelen als we accepteren en begrijpen dat niet iedereen ‘Sterk in zijn Eigen Kracht’ staat. Sommige mensen voelen zich namelijk daardoor zelfs schuldig, omdat er Goeroes zijn die roepen dat ‘sterke mensen’ meer genezing- en overleving kansen hebben. Dan zou dat voor ‘zwakkere mensen’ dus het omgekeerde betekenen….Geen wonder dat mensen zich daardoor kwetsbaar gaan voelen en ook zo gezien worden. Misschien ben je juist heel erg sterk en krachtig als je erkent dat je dat (soms) even niet bent. Dat heet kwetsbaar opstellen, maar voor mij op een positieve manier. Laten we daarom de zogenaamd ‘kwetsbaren’ om ons heen eens op een andere manier bekijken. Vaak zijn het mensen die al de nodige tegenslagen hebben gekend, in combinatie met een afnemende gezondheid. Mensen die ondanks alles toch door zijn gegaan, onopvallend en stilletjes. Dat kost hen al genoeg ‘Eigen Kracht’.

En ikzelf? Een week of 3 geleden ben ik begonnen als Eind Redacteur van blogs die worden geschreven door een groep van ruim 200 mensen voor 10 verschillende magazines. De onderwerpen van de blogs zijn heel divers….maar hebben niets te maken met de Zorg. Eerlijk gezegd vind ik dat nu wel even prima zo. Het heeft wel alles te doen met mijn passie: teksten, taal, schrijven. En morgen…of over een week? Dan gooi ik er weer even wat PatientEnpowement tegenaan! Zodat ook de mensen met wat minder power worden gezien en gehoord! #patientadvocate

Advertenties