Korte terugblik en ook één vooruit

IMG_2494Onze laatste vakantiedag alweer. Zoals bijna altijd gebeurt, besloten we (ipv de volgende dag ’s morgens naar huis te gaan) de laatste avond te vertrekken.

Hoewel met name de mannen een heerlijke vakantie hadden gehad, verlangden we toch alle 3 weer naar huis.

Zoonlief en ik zijn sowieso echte huismussen (ikzelf nog het meest). Manlief werd een beetje onrustig, omdat er in de zaak wat problemen waren ivm ziekte personeel. We zaten maar op een klein uurtje rijden van huis, maar het is toch fijner om dan thuis te zijn.‘s Morgens ben ik ook het minst fit, lig nog aan het infuus. Dus we besloten ’s avonds te vertrekken.

De mannen hebben een redelijk actieve vakantie gehad. ’s Morgens wonnen de schermen het wel van de buitenlucht en het avontuur, maar zoals ik al in een eerder blog beschreef: ik accepteer het en maak mij er niet meer zo druk meer om. Moet zeggen dat dit heel goed bevalt.

De mannen hebben èlke dag gezwommen. Zoonlief heeft kunnen boogschieten, klimwand, midgetgolf, basketbalclinic met basketballer van 2.11 meter, graffitiworkshop, 2x golf op een pitch&putt golfbaan, ‘kidsadventure’ met vlot bouwen, kampvuur enz, gewoon buiten spelen, voorstelling gezien met een goochelaar, oh ja…en een keer naar de disco. Ben vast iets vergeten, maar er was in ieder geval genoeg ‘actie’.

Ik vind het elke keer toch wel weer mooi om te zien en te merken dat na 2 weken avontuur en ontspanning ons huis het toch nog steeds wint en blijft lonken.

Zelf heb ik niet zoveel kunnen ondernemen. Maar deze 2 weken hebben wel wat opgeleverd. Doordat ik daar geen trap hoefde te lopen (thuis doe ik dat bewust vaak, om ook in beweging te blijven), had ik minder last van mijn knieën.

Alles was gelijkvloers, daardoor kon ik ook wat makkelijker contact houden met mijn mannen. Als ik ’s avonds vroeg op bed lag, liet ik de slaapkamerdeur nog een poosje open staan. Op deze manier kon ik toch met man -en zoonlief praten en dat was gewoon prettig.

De 2 weken daarna had zoonlief nog vakantie. Manlief moest direct weer veel werken. Hij had eigenlijk nog een weekje rustig willen opstarten en wat minder uur willen werken. Helaas lukte dat niet. Ach, we zijn blij dat de zaak na de doorstart van 1,5 jaar geleden redelijk goed draait. Extra werken (door omstandigheden) is daarom ook niet zo erg.

Zoonlief heeft zich die laatste 2 weken nog goed vermaakt. Vooral vrienden, tennis en zijn muziek had hij gemist. We bedachten nog wat kleine uitstapjes in de buurt. Meestal was dat even naar de stad fietsen (ben nog steeds erg blij met mijn elektrische fiets met trapondersteuning), samen lunchen en kort shoppen (1-3 winkels). Zoonlief heeft samen met een vriend nog 2 dagen op een kinderboerderij geholpen. Een hele mooie en goede ervaring!

Een dagje naar een pretpark, dierentuin, zwembad of zoiets lukt helaas niet. Dat hoeft ook echt niet altijd. De ervaring leert dat een fijne vakantie vaak meer wordt gevormd door ontspanning en momenten van plezier, met elkaar. Dat zit m toch het meest in kleine dingen!  

Inmiddels is de vakantie weer voorbij en gaat zoonlief weer naar school. Een korte terugblik is eigenlijk zo gek nog niet. Helemaal niet op een wat grijze, grauwe dag als vandaag. Die leent zich trouwens ook prima voor een blik vooruit. Maken van plannen, bedenken waarvoor in te zetten. Toch merk ik dat dit lastig blijft met zeer beperkte energie (door een chronische ziekte). Hou altijd een slag om de arm, moeilijk om echt concrete afspraken te maken soms.

Afijn….kleine stapjes. Kiezen voor bezigheden die vooral energie opleveren. Niet te ver vooruit en veel vanuit huis, op momenten dat het wel lukt.

Step by step. Day by day.

Advertenties