Afspraak en afspraak.

wpid-20140813_185009.jpg

Doorverwezen worden naar 2 nieuwe specialisten. Daar ben ik (voorzichtig gezegd) niet echt blij mee. Kan beter zeggen echt niet blij mee. Aan de andere kant zie ik er ook de noodzaak van in. Dus ja…wat moet dat moet.

Het vervelende is vooral 2x een langdurig bezoek aan het ziekenhuis. Voor mij enorm vermoeiend. Helaas ook 2x uitgebreid medische voorgeschiedenis vertellen. Ondanks dat er in het medisch dossier wel een ontslagbrief is te vinden met een medische voorgeschiedenis, is deze niet (nooit?) volledig. Wat ik dan wel weer begrijp is dat elke specialist eigen, specifieke vragen heeft. Soms is ook nog een (kort) lichamelijk onderzoek nodig,vaak nog bloed prikken.  Als dit dan 2x moet ondergaan (na de ontelbare keren dat dit al gebeurd is), wordt het gewoon vervelend. Het zou dus al heel prettig zijn als de poli-afspraken op 1 dag gepland zouden kunnen worden. Scheelt in ieder geval reistijd.

De brieven met poli afspraken ontvang ik enkele dagen na elkaar. Dit ‘systeem’ vind ik persoonlijk al niet zo prettig. Je ontvangt een brief met poli afspraak, zonder dat er overleg is geweest over datum en tijd. Voorkeur aangeven is dus niet mogelijk. Het zou veel prettiger zijn als er telefonisch overleg vooraf is over de afspraak. Of de mogelijkheid om de afspraak zelf digitaal vast te leggen. In dit ziekenhuis kan dit soms wel. Alleen omdat dit een eerste afspraak en er extra tijd voor ingepland moet worden, is dit helaas niet mogelijk. Ook kun je in dit geval daarna niet zelf de afspraak digitaal wijzigen. Volgens mij zou dit ook mogelijk gemaakt moeten worden.

De afspraak bij Specialist A is precies in onze vakantie gepland. Ik overweeg nog even om deze door te laten gaan. Maar het is niet heel erg dringend en de reistijd is aanzienlijk langer vanaf ons vakantieadres. En ja…het is tenslotte vakantie. Dus dan liever geen (medische) verplichtingen.
Ik besluit om de poli te bellen, met het verzoek de afspraak te verzetten. De medewerkster begrijpt mijn ‘probleem’. Samen zoeken we naar een andere datum. Helaas is dit een paar weken later, maar dat moet dan maar. Door samen te overleggen, komen we uiteindelijk op een goed afspraak uit.

Een paar dagen later ontvang ik de afspraak voor Specialist B. Deze afspraak is niet zeer dringend, maar moet wel ‘op korte termijn’ gepland worden. De afspraak is 5 weken later gepland. Vijf weken is eigenlijk best lang.
De afspraak bij Specialist A is op vrijdag, deze nieuwe afspraak bij Specialist B op de maandag daar direct na. Redelijk vroeg op de ochtend, wat voor mij niet zo handig en prettig is. Het feit dat hier slechts 2 dagen tussen zit, maakt het ook nog vermoeiender. Het liefst zou ik de afspraken na elkaar op dezelfde dag willen. Ook vermoeiend, maar scheelt veel reistijd. Iets zegt mij echter dat het op 1 dag plannen van deze 2 afspraken niet mogelijk zal zijn.

Toch besluit ik er een paar dagen later weer een telefoontje aan te wagen om de afspraken op 1 dag te plannen. Of anders in ieder geval te proberen een afspraak later op de dag te plannen, een paar dagen (liefst) voor of anders nà de afspraak bij Specialist A.
Dus ik vertel de medewerkster dat ik graag een poli afspraak wil verzetten. Voordat ik mijn patiënten nummer (…) geef, meld ik gelijk maar dat ik voor het eerst een afspraak heb binnen dit specialisme. De medewerkster geeft direct aan dat verzetten dan lastig zal zijn, omdat er extra tijd is ingepland. Maar goed, nadat ik mijn patiëntennummer geef, kijkt ze er toch even naar. Nee, het plannen op dezelfde dag blijkt onmogelijk.
Dus vraag ik of de afspraak later op de dag kan, eventueel op een andere dag of bij een andere arts (ik ken geen enkele arts binnen dit specialisme, dus ik hoop maar dat er wel gekeken is naar de consultvraag, zodat er de juiste arts aan gekoppeld wordt….).

Ik leg de medewerkster ook uit wat de reden is van dit verzoek, maar volgens mij begrijpt de medewerkster mijn verzoek/probleem niet. De enige optie die zij aangeeft, is de eerste vrije plek in de planning, bijna 14 dagen later. Aangezien ik deze afspraak niet nog langer kan/wil uitstellen, zit er niets anders op om de afspraak voorlopig te laten staan. Dat betekent dus 2x in 3 dagen naar het ziekenhuis rijden. ’s Morgens vroeg weg, waarbij ik ook mijn infuus de avond ervoor eerder moet aankoppelen of misschien de hoeveelheid aanpassen. Met name het vroege vertrek breekt mij bij deze afspraken vaak op.

Ik vraag de medewerkster of zij mij misschien kan/wil bellen als er eerder een afspraak gemaakt kan worden op een geschikt tijdstip, bijvoorbeeld omdat iemand een afspraak annuleert. Haar reactie overvalt mij. Nee, daar kan ze niet aan beginnen. Wist ik wel dat er 8000 patiënten op de poli kwamen? Ze kan daardoor niet bij gaan houden wie eventueel teruggebeld wil worden voor het verzetten van een afspraak. Ik zeg voorzichtig dat dit wel kan, maar dat het wel veel werk is…..Dat had ik geloof ik beter niet kunnen zeggen, want de medewerkster reageert nogal boos dat dit onmogelijk is. Wat ik wel kan doen is nog een paar keer terug bellen, om te vragen of er een plek is vrij gekomen. De omgekeerde wereld en naar mijn idee enorm storend op een poli. Stel dat al die 8000 patiënten dat gaan doen….
.
Ik laat het hier maar bij (heb natuurlijk nog allerlei alternatieven overwogen), laat de afspraak maar gewoon staan. Ach, als de afspraken straks achter de rug zijn, ben ik 2 weken later alles weer vergeten. 

Wel vraag ik mijzelf later af of hier niet gewoon een (kleine?) ICT-aanpassing mogelijk is. Waarbij de computer zelf een melding geef als er een afspraak uitvalt (nadat de medewerkster van te voren dit aangeeft in de computer).

Op twitter meld ik mijn ervaring. Iemand adviseert een klacht in te dienen. Zodat de poli er iets van leert en er misschien iets mee gedaan kan worden, waardoor de zorg verbetert. Het is iets wat ik in ieder geval overweeg, als ik er wat energie voor heb. Niet zozeer om het klagen zelf, maar om te kijken of hier een oplossing voor te bedenken is. Ook wel om duidelijk te maken wat voor een impact zo’n planning en zo’n gesprek heeft op een patiënt.

Nog een advies via twitter (via een arts): ‘Bel de afd. Zorgbemiddeling van je verzekeraar. Zij kunnen via de inkopers zo’n poli manieren leren. Echt.’
Zelf heb ik hier nog nooit aan gedacht. Ik denk dat het wel ‘eerlijker’ is om dit eerst met de poli of in ieder geval met het ziekenhuis zelf te bespreken.Misschien stuur ik wel een link naar dit blog.

Tenslotte zegt iemand anders nog: ‘tsja… Uiteindelijk zijn alle werkprocessen mensenwerk… Kwaliteit is dan zo sterk als de zwakste schakel in een team #zorg’
Meestal is dat ook zo…. Vaak denk ik ook: uiteindelijk is het allemaal niet zo belangrijk…… en gelukkig is deze zorg nog steeds beschikbaar voor de meeste mensen in Nederland.

Advertenties