Er blijft genoeg te kiezen?! #artkel13 #patientview

De discussie over #vrijeartsenkeuze (gaat overigens niet alleen om artsen) duurt nog even voort.
Met name zorgprofessionals laten hun stem en ongerustheid horen. Waarom? “De zorgverzekeraar komt nu veel te veel op de stoel van de zorgverlener.”
De patiënten (chronisch zieken) hoor je weinig. Waarom? Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Een aantal mensen beweerde dat dit mede komt omdat het onderwerp te weinig aandacht heeft gekregen in de media. Naar mijn persoonlijke mening (..,) viel dat wel mee. Zou het misschien kunnen komen omdat mensen niet weten hoe en wat ze kunnen kiezen? Valt er wel genoeg te kiezen?
Ik probeer eerst maar eens bij mijzelf te raden te gaan. Hoe deed ik dat in het verleden en hoe zou ik dat nu doen?
Eerlijk gezegd kies ik allereerst voor gemak. Met name als het om ‘iets kleins, onschuldigs’ gaat. Eerst maar eens even afwachten en aanzien (als dat kan natuurlijk). Als klachten blijven, meestal eerst naar de huisarts. Die huisarts heb ik overigens ook niet bewust gekozen. Het was de huisarts van mijn (pleeg)ouders. Als kind stond ik daar dus ook automatisch bij ingeschreven. Binnen onze woonplaats zijn wij een paar keer verhuisd. Steeds overwogen om een huisarts in de buurt te zoeken (vooral ivm spoedzorg). Maar ach…welke huisarts neem je dan? Bij een nieuwe arts moet je weer iets opbouwen, hele ziektegeschiedenis samenvatten. Op dit moment wonen we weer redelijk dicht bij onze huisarts. Echter…. de huisarts die ik als kind (zelden) bezocht is sinds een jaar of 4 met pensioen. Zijn praktijk is overgenomen door een jongere arts. Inmiddels was mijn echtgenoot ook overgestapt naar deze praktijk. Eerlijk gezegd is onze keuze wederom vooral gebaseerd op gemak. Dicht in de buurt en deze arts beschikt over onze volledige (…) dossiers. De huisarts raadpleeg ik alleen voor ‘kleine’ gezondheidsproblemen. Verder kan hij er vaak voor zorgen dat ik bij acute problemen (die te maken hebben met mijn chronische ziektes) wat sneller wordt gezien door een specialist of een arts op de eerste hulp. Of hij regelt een formulier voor bloedprikken enz. Meestal is hij ook heel eerlijk: dit probleem ligt buiten mijn expertise, dus ik verwijs je door naar je/een specialist.
Voor de medische zorg ivm mijn chronische ziekte(s) ben ik dus vooral ‘afhankelijk’ van specialistische zorg in het ziekenhuis.
Mijn keuze mbt arts/ziekenhuis is dan toch in eerste instantie wederom gebaseerd op gemak. Dus als het kan ga ik liever naar het ziekenhuis in mijn eigen woonplaats.
Een aantal jaren terug deed zich echter een probleem voor: mijn MDL-arts stapte over naar een ander ziekenhuis. Op dat moment moest ik toch echt voor kwaliteit kiezen: ik had tijdens diverse opnames ervaren dat niet alle MDL artsen voldoende kennis hadden over mijn aandoening. Ik besloot (in overleg met de arts) met mijn MDL-arts ”mee te verhuizen’. Het MDL-team in dat ziekenhuis bestond toen uit 7 artsen, was groeiende en ook bekend om kwaliteit. NB ik koos op dat moment voor een arts, niet voor het ziekenhuis. Deze MDL-arts kende mijn hele ziektegeschiedenis en ik op dat moment reisde liever iets verder voor een betere kwaliteit (klinkt als de supermarkt reclame ;-)). Ook had ik met deze arts een vertrouwensband opgebouwd, die mij veel waard was.
Enkele jaren later bleek dat ik ’s nachts infusie nodig had. De kennis en expertise is daarvoor beschikbaar in 2 academische ziekenhuizen. De eerste tijd regelde ik alles nog met mijn ‘eigen’ MDL-arts. Maar op een gegeven moment gaf ook hij aan dat bepaalde kennis buiten zijn expertise lag. Dus op dat moment werd mijn keuze gebaseerd op kwaliteit en op het advies van een arts.
In deze hele periode heb ik dus nooit mijn verzekering geraadpleegd om mijn keuze te bepalen. Ook heb ik geen gebruik gemaakt van bijv ‘Zorgkaart Nederland’ of een advies ingewonnen bij patiëntenverenigingen.
Eigenlijk geldt op dit moment voor veel mensen: je gaat naar de huisarts en deze verwijst je (indien nodig) door naar een specialist. In de meeste gevallen zal dat toch naar een ziekenhuis in de buurt zijn. Alleen als het gaat om zeldzame of complexe ziektebeelden of voor bijvoorbeeld een second opinion, wordt duidelijk voor een bepaalde arts gekozen. Dan zoeken mensen ook wat langer en uitgebreider naar informatie.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat hierin niet veel zal veranderen als artikel 13 wordt gewijzigd. Ik denk echt dat dit voor een hele grote groep mensen nu zo gaat en in de toekomst ook zo zal blijven gaan. Er zal genoeg keuze blijven, voor kwalitatief goede ziekenhuizen en artsen ( door dit te zeggen, maak ik waarschijnlijk weinig vrienden….Met name op twitter zorgt een voorzichtige, kritische opmerking al voor heel veel verontwaardigde reacties). Dit zal vooral voor de mensen gelden die de komende tijd als ‘nieuwe’ patiënt bij een specialist komen. Als blijkt dat de zorg in ziekenhuis A niet wordt vergoed, dan zijn er nog genoeg andere ziekenhuizen die goede zorg bieden.
Voor de mensen die nu al specialistische zorg krijgen (zoals ik zelf…), zal het in enkele gevallen wel tot problemen kunnen leiden. Ik moet er ook niet aan denken dat ik een andere MDL-arts moet gaan zoeken….toch denk ik dat het uiteindelijk maar voor een kleine groep problemen zal geven.
Zelf heb ik een restitutie polis, dus zal het zo’n vaart niet lopen. Wist u dat ik tot enkele weken geleden niet eens wist dat ik een restitutiepolis had….?!
Voor een groeiende groep mensen wordt de keuze trouwens op een hele andere grond bepaalt, nl: welke Ziektekosten Verzekering is het goedkoopste? Steeds meer mensen gokken erop dat ze wel zonder dure aanvullende verzekering kunnen en kiezen (…) voor de goedkoopste verzekering. Eenvoudig weg omdat een basisverzekering alleen al een groot deel van hun inkomen opslokt! Zij kiezen dus (zeer begrijpelijk) vooral op basis van geld (nl zo goedkoop mogelijk) en niet zozeer op basis van kwaliteit.
Ik denk dat met name de huisartsen daarom een heel belangrijke taak hebben om te zorgen dat ook deze mensen de beste zorg krijgen. Zodat hun geldzorgen ook niet nog eens hun gezondheidszorgen gaan bepalen….

De vraag is natuurlijk wel: hoeveel wordt er bezuinigd met het wijzigen van artikel13? Tot nu toe is dat nl niet duidelijk. En er moet wel een goed reden zijn om dit te wijzigen. Ik hoop iig dat deze bezuiniging voldoende oplevert. Want ik wil ook graag dat mijn hulpmiddelen vergoed blijven en dat ik daar nog enige keuze in heb, we willen graag een laag of geen eigen risico enz enz.
De jeugdwet gaat drastisch veranderen en de WLZ wordt ingevoerd, allemaal om te bezuinigen. Wie neemt het op voor de groep ouderen, die een klein of helemaal geen sociaal netwerk hebben? Voor deze groep zijn namelijk geen duizenden handtekeningen verzameld en er is ook geen massale twitteractie georganiseerd. Zij hebben straks weinig keus…

MDL=Maag Darm Lever
WLZ=Wet Langdurige Zorg

30/06/14 NB natuurlijk wil ik ook graag maximale, vrije keuze! En dan vooral keuze in kwalitatief goede zorg, waarbij er wel duidelijkheid moet zijn wat kwaliteit is. En waar ik die kan vinden….
Daar is ook transparantie voor nodig van bijvoorbeeld de ziekenhuizen over wat zij ‘concurrentiegevoelige informatie’ noemen. Informatie over kwaliteit van zorg dus oa….

Advertenties