Smokkelen….& Vitamine D en Z

strand

Goed…ik geef het maar direct toe. Ik heb de laatste weken een beetje gesmokkeld met het schrijven van blogs. Het ontbrak mij enigszins aan inspiratie en vooral aan energie. Gelukkig had ik nog wat teksten liggen, die ik heb bewerkt en daarna op de site geplaatst. Bijna niemand die dit merkte. Het leverde zelfs een record aantal lezers op! Ik moet wel zeggen dat door het bewerken (toevoegen van tekst) het ook betere teksten werden.
Het is natuurlijk ook geen moeten, blogs schrijven. Zeker niet, maar ik vind schrijven op zich heerlijk om te doen. Ik mis het ook echt wel een beetje. Een beetje erg.

Raar is dat toch eigenlijk. Dat als je lijf protesteert, je opeens ook even niet meer kunt schrijven. Tenminste…niets zinnigs.

De inspiratie komt vanzelf wel weer terug, dat weet ik zeker. Of mijn vermoeidheid minder zal worden en energie weer zal toenemen…geen idee. Het scheelt wel heel erg dat we zulk heerlijk, zonnig weer hebben! Vitamine Z is toch één van de beste medicijnen.

Een mens heeft daarnaast ook bijvoorbeeld veel vitamine D nodig. Daar ligt namelijk mogelijk ook een oorzaak van mijn enorme vermoeidheid en toename van gewrichts-en spierpijn. Ik heb al ruim 3 jaar (mogelijk al veel langer) een veel te laag Vitamine D.
Nu heb ik begrepen dat er nogal wat verschil in inzicht bestaat over de symptomen die dit kan geven. En hoe artsen dit interpreteren eventueel behandelen. Een arts uit Nijmegen liet mij pas een half jaar na het bepalen van Vit D weten wat de uitslag was. Zijn verklaring? Het duurt heel lang voor je symptomen krijgt als gevolg van een te laag Vitamine D. Wat hij daarbij vergat, was dat ik al veel langer zo’n lage waarde heb…..ik had genoemde klachten dan ook al heel lang. Heb dit later aan de arts teruggekoppeld. Het had mij mogelijk veel pijn en vermoeidheid kunnen besparen. Misschien dat door deze ervaring aan de arts te melden, het bij andere patiënten kan worden voorkomen?!

Een chronische ziekte…het is enorm langdradig, steeds herhaling van hetzelfde. Het “gevaar” hierbij is ook een beetje dat bepaalde klachten en symptomen bijna als “normaal” worden gezien, terwijl daar soms nog best iets aan te doen is. En dus ook nog wat gezondheidswinst is te behalen. In het voorbeeld van dit veel te lage Vitamine D heb ik ook het gevoel dat artsen niet altijd beseffen hoeveel impact dat uiteindelijk voor iemand kan hebben. Vermoeidheid beperkt mij echt enorm!

Gelukkig heb ik vorige week een hoge dosering Vitamine D gehad (via een injectie, een depot dat enkele maanden moet werken). Het heeft erg lang geduurd voor dit uiteindelijk geregeld was. Er moest overleg plaats vinden tussen een aantal artsen, ook nog eens tussen 2 ziekenhuizen. Op de één of andere manier verloopt de communicatie dan toch nog steeds traag en moeizaam. Daar blijf ik mij toch steeds over verbazen. In een tijd dat bijna iedereen beschikt over moderne communicatiemiddelen, lukt het soms niet om snel verbindingen te leggen.

Afijn….ik hoop dat ik op redelijke termijn toch weer wat minder moe zal zijn. Ik kijk in ieder geval heel erg uit naar een mooie lente en zomer!

Advertenties