Moe

DSC_0415

MOE 

Hoe moe ben jij?

Een beetje moe?

Af en toe moe?

Continu moe?

Erg moe?

Mega moe.

 

Iedereen is toch wel eens moe?

Moet je zien dat je Pa wordt, grapte mijn (pleeg)moeder wel eens.

 

Ik kan het je niet uitleggen.

Hoe het is, hoe het voelt.

Om 24 uur per dag zo ongelooflijk moe te zijn.

 

Alles geprobeerd.

Middagslaapje.

Geen middagslaapje.

Sport.

Geen sport.

Op tijd naar bed.

Laat naar bed.

Vroeg opstaan.

Laat opstaan.

Vezels, vitamines, mineralen.

Pizza, patat en eierkoeken.

 

Maakt allemaal nix uit.

En nu?

Nu kijk ik naar vandaag.

De dag begint.

Leeg, een onbeschreven blad.

 

Ik doe de dingen die de dag mij schenkt.

Ik geniet van het moment.

Accepteer (soms, een beetje) dat dit het is.

 

Ik ben niet moe van het leven zelf.

Ook niet van het zijn.

Ik bewonder, proef, tast af, bekommer, zie, koester, voel, verbaas, deel.

Carpe Diem!

 

NB lees ook : Hoe voelt dat dan? #chronischmoe http://wp.me/p3EO4M-rP
via Yvonneblogtmetzorg.wordpress.com

Advertenties