Nog niet thuis

En dan ben je inmiddels alweer 11 dagen in het ziekenhuis….(26-10).
De MDL-arts dacht in eerste instantie aan een opnameduur van 1–2 dagen. Even wat extra fosfaat in het infuus…en hup weer naar huis. Helaas bleek het door diverse omstandigheden toch niet zo makkelijk stabiel en op de juiste waarde te krijgen.
De bloeduitslagen variëren inmiddels per dag en dus ook het beleid.
Wat een beetje lastig was (de afgelopen week) is het feit dat deze opname net in een vakantieperiode valt. Dat betekent dus dat ik deze dagen erg veel verschillende MDL-artsen en/of arts-assistenten heb gezien. Gelukkig kwam mijn eigen MDl-arts vóór zijn vakantie nog even langs. In overleg werd ik vorige week maandag verhuisd (3e afdeling), naar de afdeling waar in ieder geval de eerste dagen een voor mij bekende MDL-arts als supervisor bereikbaar was. Verder werd mijn casus uitgebreid besproken met alle MDL-artsen en ook het mogelijke beleid.
Over het algemeen ging dat goed de afgelopen week! Indien nodig kon ik zelf ook wat dingen toevoegen en uitleggen. Daar werd goed naar geluisterd. Af en toe waren er dingen toch onduidelijk of klopte er iets niet helemaal. Wat ik dan zelf erg prettig vind, is dat iemand dit dan ook gewoon eerlijk zegt. Zodat dat in ieder geval ook duidelijk is en er verder overleg kan volgen.
Toch gebeuren er soms ook dingen die echt niet helemaal goed gaan (zorg in het algemeen). Ik heb op dit moment besloten het maar zoveel mogelijk bij de professionals in handen te laten. Hen de oplossingen te laten bedenken en aandragen. Wel meld ik het zoveel mogelijk als iets niet goed loopt, of als er echt iets fout gaat. Maar eerlijk gezegd gaat er vooral veel goed!
De verpleegkundigen werken zo hygiënisch mogelijk(…!). Kijken zonodig protocollen na. Wat een verschil met de vorige dag opnames!
Ondertussen hoop ik (midden?) volgende week weer in mijn eigen bed te slapen. Want het ziekenhuis, slapen en ik…..dat gaat echt niet samen 😦

Advertenties