Opnameperikelen deel2 #patientveiligheid

DSC_1288Na de operatie lag ik iets langer dan verwacht op de verkoever (uitslaapkamer).

Ik lag op een brancard, dat net niet het comfort heeft van een bed. Op de afdeling stond een “gewoon” bed voor mij klaar. Dat was een klein, maar heel belangrijke actie van de verkoever verpleegkundige. Zonder dat ik het wist, had ze geregeld dat dit bed er voor mij was. Pfff…dat lag een stuk comfortabeler!

Op de afdeling waren de verpleegkundigen attent wat betreft het regelen van eten en drinken. Vroegen of ik comfortabel lag en zorgden voor adequate pijnstilling.

Helaas was er toch weer een redelijk groot incident. De verpleegkundige moest een handeling doen, die zij volgens eigen zeggen al jaren niet had gedaan (…). Bij voorbaat werd er vast een collega verpleegkundige meegenomen, die deze handeling ook al heel lang niet meer had verricht (…). Deze handeling dient ook gedaan te worden met inachtneming van hygiënische voorschriften. Opnieuw ontbraken alcohol en gazen (die wel nodig waren). Ik vroeg de verpleegkundigen twee maal of zij het protocol hadden gelezen. Het antwoord hierop was nee. Dat dacht ik al, omdat ik kon zien dat het benodigde materiaal verder ook niet aanwezig was. De verpleegkundigen overlegden onderling wat te doen, uiteindelijk werd de handeling uitgevoerd. Niet volgens protocol en achteraf ook niet volgens de hygiëne voorschriften. Ik vroeg hen wederom om te desinfecteren met alcohol. Helaas mislukte de handeling (door een andere oorzaak). Na een half uurtje kwamen de verpleegkundigen terug om de handeling opnieuw uit te voeren. Opnieuw vroeg ik of zij het protocol hadden gelezen. Wederom een ontkennend antwoord! Inmiddels wist ik zelf weer hoe de handeling uitgevoerd diende te worden. Dat was niet zoals de verpleegkundige dit de eerste keer had gedaan. Ook nu ontbrak het juiste materiaal. Op dat moment was voor mij de grens bereikt. Ik zei hen hoe volgens mij de handeling diende te gebeuren (…)Ik eiste ook dat ze eerst het protocol zouden lezen, voor de handeling uit te voeren.

Op dat moment was ik dus nog steeds de patiënt, mocht u dat inmiddels uit het oog zijn verloren. Na een uitwisseling van blikken, werd hierin toegestemd.

Tien minuten later kwamen de verpleegkundigen terug…..met z’n 3-en. Ze hadden het protocol gelezen en ook het juiste materiaal bij zich. Schoorvoetend werd toegegeven dat ik gelijk had wat betreft de uitvoering van deze handeling. Voor uw informatie: het ging hier om een basishandeling, waar geen speciale bevoegdheid voor nodig is.

Natuurlijk ging het hier niet om mijn gelijk, wel om zorgvuldigheid en hygiënisch handelen. De handeling werd nu wel volgens protocol uitgevoerd door 1 verpleegkundige, onder toeziend oog van 2 collega’s. Deze waren schijnbaar nodig om de verpleegkundige te kunnen bevestigen dat het ze het goed deed?!

Een aantal dagen later had ik overigens wel een infectie, waar ik een antibioticakuur tegen kreeg. Ik kan niet met zekerheid zeggen of dit kwam door het niet-hygiënisch werken tijdens de eerste uitvoering. Andere componenten speelden namelijk ook een rol.

Een half uur later mocht ik naar huis. Terwijl ik enigszins duizelig op een stoel wachtte op manlief, kwam de verpleegkundige nog even napraten. Zij “bedankte” mij toch nog voor deze “eyeopener”. Ik voelde mij te beroerd om uitgebreid te reageren. Wel heb ik haar gezegd dat als je een handeling zo lang niet meer hebt uitgevoerd, je

ALTIJD het protocol moet raadplegen.

Het herstel duurde al met al wat langer dan gehoopt en verwacht. Uiteindelijk heb ik (op mijn verzoek) nog een telefonisch gesprek met het afdelingshoofd gehad. Niet om iemand persoonlijk aan te klagen of aansprakelijk te stellen. Wel omdat ik mij moreel verplicht voel om dit te bespreken. Met een dringend verzoek om de verpleegkundigen te wijzen op de noodzaak van hygiënisch werken. En regelmatig protocollen te raadplegen.

Hiervoor zijn de verpleegkundigen uiteindelijk zelf verantwoordelijk. Een patiënt moet hierop kunnen vertrouwen! Lees hierover ook de column van @aliettejonkers ‘Veiligheid in de zorg: weg met de onverschilligheid!’ http://t.co/QtkQjhD0lB .

Verpleegkundigen in het ziekenhuis werken in een team. Veel handelingen worden echter individueel uitgevoerd (in de wijkverpleging wordt nog meer alleen gewerkt). Er is dus niemand die ziet of beoordeelt of een handeling volgens protocol gebeurt. Alleen de patiënt ziet de handeling. Soms is er een intercollegiale toetsing of kijkt een stagiaire bij de handeling.

Veel handelingen zijn inmiddels routine geworden. Mijn advies aan verpleegkundigen (en artsen): lees regelmatig protocollen door. Toets je eigen handelen of vraag om een intercollegiale toetsing. Het komt de patiëntenzorg alleen maar ten goede. Daar gaat het ten slotte om!

En voor mijzelf? Ik hoop bij een volgende opname “gewoon” patiënt te kunnen zijn!

Lees ook: Opnameperikelen deel 1 http://wp.me/p3EO4M-lo en/of Veilig in het ziekenhuis?! http://wp.me/p3EO4M-jE

Advertenties