De goede zorg, een roeping?!

DSC_1189Ik heb besloten om deze keer een positief blog te schrijven! Want het is echt niet alleen kommer en kwel in de zorg.
Komt ook een beetje omdat iemand het eigenlijk niet vond kunnen dat ik als verpleegkundige toch een betrekkelijk negatief blog (Veilig in het ziekenhuis?! http://wp.me/p3EO4M-jE ) schreef over de zorg.
Nu schreef ik dit blog vooral uit patiëntenperspectief, maar goed er is ook wel iets voor te zeggen.
Aan de andere kant…soms is het ook goed om gewoon te vertellen wat je ziet en meemaakt. Helemaal als de spreekwoordelijke druppel de emmer doet overlopen (doe ik het trouwens weer…mijzelf verdedigen 😉 ).
Maar….er gaat ook echt heel veel wèl goed. Vroeger sprak men vooral over “een roeping” om in de zorg te willen en kunnen werken. Nou schijnt dat weer not-done te zijn…en hoor ik ook weinig mensen roepen….hoewel 😉
Afijn…ze zijn er echt wel: artsen die het vak met veel passie en empathie uitoefenen. Evenals Verpleegkundigen en Verzorgenden die hun werk met veel liefde en inzet doen. Die oog hebben voor detail, zonder veel woorden voelen en begrijpen wat een patiënt nodig heeft.
Het zit m vaak in de kleine dingen: een extra kussen brengen, even 2 minuten naast het bed gaan zitten en met een patiënt praten. Of iets regelen voor een patiënt, zonder dat deze daar (uitdrukkelijk) om heeft gevraagd. Of inderdaad…gewoon even die hand op een schouder leggen.
Artsen en verpleegkundigen die doen alsof ze alle tijd van de wereld hebben. Rust uitstralen en vooral goed luisteren. Een zorgverlener die laat blijken dat hij/zij de patiënt ook letterlijk ziet en hoort!
Gelukkig heb ik er vele mogen ontmoeten en hopelijk zullen er nog vele volgen (natuurlijk liever niet, maar ja….).
Een goed arts, verpleegkundige of verzorgende luistert ook naar een kritische opmerking of leest een kritisch blog. Opvallend is dan juist dat degene die de(opbouwende) kritiek herkent en erkent vaak juist een zorgverlener is die ook goed kan luisteren en empathisch is….
Sommige zijn en doen dat van nature, voor hen blijft het vak toch echt een roeping.
Dus speciaal voor hen en alle goede en mooie dingen in de zorg schrijf ik dit blog: dank jullie wel voor alle goede zorg!!
U mag zelf bepalen of u zich geroepen voelt….:-)

Advertenties