#Vakantie aan een aardappelveld.

DSC_1019

Onze vakantie nadert het einde. Heb ik ervan genoten? Vaak wel, soms niet.

Misschien ligt daar ook wel het probleem (een luxe probleem). In die 2 weken per jaar wil je het samen leuk hebben, volop genieten. Maar dat lukt niet altijd. Zeker niet op commando.

Wel merk ik dat m.n. zoonlief zich gedurende de vakantie steeds meer ontspant. Ook langzaam aan leert met meer vrijheid om te gaan.

De invloed van computers en i-pad is dit jaar groot op onze vakantie. Had ik 2 jaar geleden niet genoeg aan 20(!) boeken voor 3 weken vakantie. Nu lukt het mij niet om 1 boek  uit te lezen. Ik besteed veel tijd aan Twitter. Maar…schrijf ook enkele blogs. En een artikel op verzoek, met een echte deadline 😉

Man – en zoonlief gaan vrijwel elke dag zwemmen, zoals verwacht. Verder hebben zoonlief en ik niet zo’n behoefte aan uitstapjes. Als we uiteindelijk toch besluiten een museum te bezoeken in de buurt, heb ik net een off-day. Als we vertrekken is er nog niets aan de hand. Maar bij aankomst in het museum voel ik mij echt niet helemaal top. Het museum valt ook nog eens een beetje tegen. Na een lunch met extra zout voor mij (!) knap ik wel iets op. Ik besluit om daarna maar in de auto te gaan liggen. Zo kunnen de mannen nog wat dingen zien en doen in het museum. Een klein half uurtje later hebben zij het echter ook allemaal wel gezien. Beiden vinden het dan toch ook niet zo prettig, als ik alleen in de auto lig op een parkeerplaats. Vooral zoonlief vindt het soms toch nog moeilijk als hij ziet en merkt dat ik toch echt chronisch ziek ben.

Wat wel mooi is, dat hij soms het halve ziekenhuis thuis en mijn beperkingen niet meer ziet. Een poosje gelden vroeg hij nog wanneer ik weer eens aan het werk ging….;-) Voor mij klinkt dat dan als een compliment. Ik probeer mijn ziek-zijn niet teveel zijn leventje te laten beïnvloeden.

De laatste weken wil hij af en toe helpen een infuuszak klaarmaken. Reuze interessant vindt hij dat. Het helpt hem ook om met al die medische dingen om te gaan. Hij wil alleen niet helpen als hij een klein wondje heeft aan zijn handen. Dan prikt de handenalcohol n.l…..en hij weet dus ook dat hygiëne heel erg belangrijk is. Ook tijdens de vakantie.

Na ons uitstapje doe ik het rustig aan. De mannen gaan weer zwemmen. ’s Avonds sluit ik wat eerder het infuus aan. Langzaam aan knap ik weer wat op. Ik zie de opluchting bij man -en zoonlief.

Deze laatste vakantie dagen blijven we gewoon op het park. Er is genoeg te doen. Het weer is ook prima. Ach…eigenlijk genieten we best wel. Alleen is het allemaal weinig spectaculair. Maar dat hoeft ook niet. De rust en de dag die verder kabbelt…prima. En we hebben nog nooit uitzicht gehad op een aardappelveld. Tot deze vakantie dan.

Langzaam aan lonkt ons eigen huis ook weer. Want dat is het fijne na een fijne vakantie. Weer thuis komen in je eigen huis. Met je eigen spulletjes en je eigen bank. Mijn eigen hang-bank

Advertenties