Help de Tandarts

DSC_0011[1]

Sinds het begin van mijn chronische ziekte heb ik al heel wat vervelende onderzoeken en behandelingen ondergaan.  Maar wat ik dus nog veel erger vind is…DE TANDARTS! Help…als ik het zo zie staan, schiet ik al in de stress. Ik vind het echt vreselijk.

Tot een jaar of 5 geleden vond ik het niet leuk, maar was het goed te doen. Ik had eigenlijk nooit iets aan mijn gebit. Maar daarna….en met name het laatste half jaar…

Ik ben trouwens bang dat er nu al een heleboel mensen niet verder lezen. Want de angst voor de tandarts is een veel voorkomend probleem. Tenminste…in mijn directe omgeving.

Ik heb nu al sinds oktober (!) vaak en hevige kiespijn. In eerste instantie probeerde ik het te negeren. Maar ja…op een gegeven moment lukt dat natuurlijk niet meer. Als de meest zware pijnstillers niet meer helpen en je nauwelijks meer durft te eten. Dan moet je er toch echt een keer aan geloven. Inmiddels kwamen de feestdagen ook inzicht. En je wilt liever niet met kerst in de tandartsstoel zitten, maar gewoon met je gezin aan tafel. Afijn…mijn laatste verstandskies werd getrokken en een flinke antibioticakuur moest de ontsteking laten verdwijnen. Helaas waren daar de problemen niet mee verholpen. In de eerste maanden van dit jaar heb ik de tandarts nog regelmatig bezocht. Opnieuw een kies getrokken, wortelkanaalbehandelingen, gaatjes gevuld en afgebroken stukken weer gereconstrueerd. Tussendoor nog bij de endodontoloog geweest. Prachtig woord voor een tandarts die gespecialiseerd is in problemen mbt wortelkanalen. Een second opinion dus. Alleen vergoed als je een volledige aanvullende verzekering hebt voor tandheelkundige kosten.

Met elk bezoek aan de tandarts neemt de stress en angst toe. En ik heb best een aardige tandarts. Een jonge man, die alles prima uitlegt. Soms zelfs een beetje teveel uitlegt…dan vertelt hij ook de mogelijke risico’s en complicaties. Voor het geval dat…

Ik heb al 2 x een paniekaanvalletje in die stoel gehad. Maar ja, probeer dat maar duidelijk te maken als je mond letterlijk wordt gesnoerd. Ook heb ik heel veel moeite om het fysiek vol te houden. Een behandeling van 60 of 90 minuten is niet ongewoon. Voor mij is dit letterlijk uitputtend. Vooral met flinke rugpijn is het geen feest. Dus de laatste 2 behandelingen kwam ik binnen met 3 kleine kussentjes, om nog enig comfort te creëren. Kan iemand mij ook vertellen waarom er van die grote kieren/gleuven in die stoel zitten? Om een behandeling nog onaangenamer te maken?

Gelukkig had ik daarna een aantal weken geen pijn meer! Wat een genot! Ik was er zo blij mee.

Na een week of 4 zonder pijn, kwam de kiespijn in alle hevigheid weer terug. Eerst maar weer een paar weken doorgelopen, want misschien gaat het vanzelf wel over. Toch? Afijn, toen de ene na de andere slapeloze nacht volgde en ik ook overdag scheel ging kijken van de kiespijn…belde ik de tandarts maar weer. Alleen het bellen vind ik al zenuwslopend. Na onderzoek opnieuw een antibioticakuur en een doorverwijzing naar de kaakchirurg. Een paar dagen later belde ik huilend en ten einde raad opnieuw de tandarts. Ik had die dag 12 uur aaneen ondraaglijke kiespijn. Er werd er een spoedafspraak gemaakt voor de volgende dag. De kaakchirurg was een wat oudere, ook aardige man. Daar ligt het niet aan. Na onderzoek, foto en CT-scan kwam hij met een conclusie: ontsteking op 2 of 3 plekken. Terugverwijzing naar eigen tandarts, zodat hij de behandeling kon starten. Nou, dat klonk niet erg prettig maar wel aannemelijk. Uw tandarts krijgt een brief met bevindingen en advies. En wanneer is deze brief bij de tandarts? Over 1-2 weken!  Vol ongeloof keek ik de kaakchirurg aan? Was dit een grap? Nee dus. Ik zei hem nogmaals dat ik de dag ervoor ondragelijke kiespijn had gehad. Tja…en toen raakte hij geïrriteerd. Hij had een hele drukke poli. Brief moest nog gemaakt en daarna geautoriseerd. Oh ja, hij was de week daarna ook nog afwezig!

Ik kan het nu nog niet begrijpen. Terwijl hij dit uitlegde, zag ik hem een deel van zijn conclusies al typen. Dat is trouwens tegenwoordig ook gewoon. Een arts praat en typt tegelijk. Maar in dit geval leverde dit dus nauwelijks tijdswinst op. Ik denk dan met mijn nuchtere, boeren verstand: druk ff op print. Geef de patiënt dan een brief mee met een voorlopige conclusie en advies voor behandeling. De uitgebreide brief kan dan later volgen. Heel veel (tand)artsen proberen ook op deze manier te werken. Het lijkt mij voor een arts zelf ook fijner werken. Gewoon een consult uitwerken en gelijk afronden.

Afijn u zult misschien begrijpen dat mijn angst voor de tandarts langzaam maar zeker alleen maar toeneemt. Maar ik zorg er wel voor dat die angst mij niet de baas wordt. Ik zal de komende tijd nog wel een paar keer in die stoel moeten zitten.

De tandarts zal het niet erg vinden….

Advertenties