#KrachtvanTwitter en een beetje eigen kracht

twitter8

Ik weet nog dat ik mijn Twitteraccount aanmaakte en dacht: “weet eigenlijk niet wat ik hiermee moet, maar ach het kan geen kwaad” hoewel…ik was ook wel een beetje “bang” dat ik mijn privacy kwijt zou raken ofzo.

Na twee mislukte pogingen om dagelijks te twitteren kreeg ik opeens de smaak te pakken. Ik ontdekte een paar mensen die een frisse kijk op de wereld hadden. Met name op de Zorg. Zelf had ik maar een handvol volgers, maar dat hield het allemaal mooi overzichtelijk. In het begin was het wat ongemakkelijk. Help…een mention. Wat nu? Oh….en ik kan ook tweeten zonder dat de rest van de wereld meeleest. DM. En dat Ei. Dat moest zo snel mogelijk vervangen worden door een foto. Heet dan ineens je Ava. Oh ja..en denk goed na over je Bio!

De kracht van Twitter ontdekte ik vooral als iemand een hulpvraag had. Heel eenvoudig bijv: ik eet vandaag bloemkool, weet iemand een lekker sausje? Of: ik heb 4 eetkamerstoelen te koop, iemand? Een soort 2e marktplaats. Hoewel je dit soort tweets niet eens zoveel ziet. Wel zag ik steeds meer blogs voorbij komen.

De echte kracht van Twitter blijkt als iemand hulp nodig heeft op bijv medisch gebied. Een vraag over een bepaalde ziekte of een baaltweet over Zorg of niet lekker zijn. Maar soms ook een verzoek om praktische hulp. Of “gewoon” een tweet van medeleven.

Na verloop van tijd voelt het ook alsof je een nieuwe groep vrienden krijgt. Mensen die je nog nooit hebt ontmoet. Maar waar je toch bepaalde dingen mee deelt. Vooral mensen die veel thuis zijn (door welke oorzaak dan ook) ervaren het als een groter worden van hun wereld. Een stukje sociale controle ook, hoe gek dat ook klinkt. Eerst had je alleen de telefooncirkels van bijv. het Rode Kruis.

Een aantal weken geleden voelde ik mij niet zo fit. Liet Twitter maar even voor wat het was. Prompt kreeg ik van een paar mensen de vraag of er iets was, of het wel goed ging. Terwijl dat in mijn “gewone” sociale omgeving nog niet eens opgevallen was. Heel bijzonder!

Wat ik ook heel verrassend vond was het “samen” TV kijken. En dan ongenuanceerd commentaar geven. Mijn eerste deelname was op Koninginnedag  #troon. Ik heb daar zo van genoten! Ik kan je wel vertellen dat het erg intensief is. Heb echt een paar dagen nodig gehad om bij te komen. De tweede keer was tijdens het songfestival #esf . Heb zelf maar even mee kunnen tweeten. Maar het lezen van alle gevatte en vaak humoristische tweets was een feest op zich! Veel leuker dan de Tv-uitzending!

Zelf heb ik de kracht van Twitter ook een paar keer ervaren (klinkt bijna spiritueel ;-)). Ik reageerde op een bepaald moment op een tweet met een mooie quote. @careinspiration reageerde met: wat een mooie uitspraak. Zou je daar iets meer over willen schrijven? Dan zet ik het op mijn website. Ik schrok een beetje. Kan ik dat wel? En wil ik dat wel? Ik was overrompeld en had er ook nooit bij stil gestaan. Maar…het bleef wel in mijn achterhoofd. Ik deed een paar keer mee met een RT-actie. Won een piepklein autootje, waar we erg om hebben gelachen. Maar ook een boek en een prachtige Buurman-knuffel. Op een bepaald moment won ik kaartjes voor een optreden van “Slagerij van Kampen”. Voorwaarde was dat ik een artikel zou schrijven over deze avond. De volgende dag schreef ik mijn eerste blog….en ik was verkocht!!!! 

Hoewel ik daarna ook blogs heb geschreven met andere onderwerpen, is de Zorg toch een soort rode draad geworden. Via Twitter kreeg ik steeds meer lezers van mijn blogs. Ook mooie en aanmoedigende reacties om te blijven schrijven.

Na een verzoek voor een RT reageerde iemand van http://www.nationalezorggids.nl met de vraag of ik mijn blogs (dan heten ze ineens columns) op hun site wilde plaatsen. Ik vond dat een hele eer. Nu staan er inmiddels 2 blogs op hun site.

En dan afgelopen vrijdag: ik kreeg een mailtje van de NZG of ik tekstschrijver wilde worden voor deze site. Tegen vergoeding.

IK KREEG EEN BAAN AANGEBODEN!!!

Was niet op zoek, maar wil wel graag werken. Ik was totaal overrompeld, super blij en ook wel trots. Natuurlijk zie ik ook beren op de weg. Kan ik dit wel? Heb ik daar genoeg energie voor? Ach wat….ik heb niets te verliezen. Ga het gewoon proberen. Zoonlief glunderde van oor tot oor toen ik hem dit nieuws vertelde en zei: “Mam, dat moet je doen! Zo’n kans krijg je maar één keer!” En zo is het.

En dat allemaal dankzij Twitter en een beetje door mijzelf….

 

 

 

DM=Direct Message (privé bericht)

RT= Re Tweet (tweet (van een ander) opnieuw tweeten)

Ava= Avatar (afbeelding van de twitteraar)

Bio= biografie (tja….daar heeft iedereen zijn eigen ideeën over)

Naschrift: ik heb het aanbod natuurlijk aangenomen! Maar onze samenwerking was van korte duur. Wel een mooie,onverwachte kans! Lees de afloop in “Moddergevecht”, volgende blog.

Advertenties