Vandaag verplicht uw schoonmoeder wassen!

Gemeenten hebben Staatsecretaris van Rijn gevraagd de steun van naasten verplicht te stellen voor mensen die langdurige zorg nodig hebben. Zoals nu het voorstel is uitgewerkt, vinden zij dit tè vrijblijvend. Hierdoor zijn de bezuinigingen op de AWBZ niet haalbaar, aldus de gemeenten.

Ik heb al eerder in een blog geschreven dat het als chronisch zieke heel moeilijk is om hulp te vragen. Ik vraag mij ten eerste al af wat men onder “steun” bedoelt. Is dit een keertje de hond uitlaten of een maaltijd bereiden? Of verwacht van Rijn werkelijk dat naasten dagelijks de zorg op zich nemen voor een chronisch zieke? Ik bedoel hier niet de mantelzorg die betaald wordt uit een PGB. De hulp die van Rijn hier bedoelt, wordt geacht vrijwillig en dus onbetaald te zijn. Vrijwillig is echter in dit geval zeker niet vrijblijvend. Is het ècht mogelijk dat een chronisch zieke zo’n groot netwerk heeft, dat hij 24/7/365 de hulp krijgt die hij nodig heeft (vrijblijvend of verplicht)? Zoals bekend verwacht Mw Bussemaker ook dat alle vrouwen financieel onafhankelijk kunnen zijn. En dus (net als haar echtgenoot!) een baan heeft van 32 uur. Beide zullen dan verantwoordelijk zijn voor het huishouden en eventueel voor de zorg van een kind (of kinderen). En daarnaast moet er dus nog zorg verleend worden aan een zieke ouder of buurvrouw. Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen : laat van Rijn dit zelf maar eens proberen. Maar eigenlijk zou dit wel moeten. Op papier klinkt het misschien acceptabel. In de praktijk is het onuitvoerbaar. Zelfs als je het zou beperken tot alleen huishoudelijke hulp, 4 uur per week is dat al heel lastig. Familie helpt vaak al met “kleine” dingen, zoals een paar boodschappen of een bezoek aan een arts. Dit is vaak al moeilijk te regelen. Vergeet niet dat bijv dokterbezoek meestal tijdens kantoor en dus werkuren is!

Ik merk het zelf ook. Mensen wil best een keer rijden, om een ziekenhuis buiten  de plaats te bezoeken. Of een keer boodschappen doen. Huishoudelijk zorg wordt al lastiger. Maar structureel en langdurig…dat is echt een heel ander verhaal!

Voor een chronisch zieke is het  echt heel vervelend om afhankelijk te zijn van een netwerk van naasten. Vooral bij de lichamelijk zorg (ADL) is dit moeilijk. Zorg ontvangen van professionals (die niet tot je naasten horen ) is al vervelend. Afhankelijk zijn van anderen is gewoon niet leuk. Ben je afhankelijk van  iemand uit je eigen omgeving, dan zal de relatie met die persoon ook veranderen.  Helemaal als het verplicht wordt!

Vergeet ook niet dat een professional geleerd heeft om te observeren. Dus om op tijd te zien dat iemand een doorligplek heeft, voordat dit een echte wond wordt. Of  de chronisch zieke te stimuleren om toch dingen zelf te doen. Beide voorbeelden kunnen kostenbesparend zijn. Als je met een PGB je eigen zorg kunt inkopen, is dit al prettiger. Je kunt dan zelf een keuze maken. En hebt niet elke dag een ander aan de deur staan. De persoon kent je beter en ziet ook eerder dingen die niet kloppen. En als iemand dan een mantelzorger wil, is dit eigen keuze en betaald.

Er zijn wel dingen op te noemen waar (tijdelijk) een beroep gedaan zou kunnen worden op de naasten. Bijv na een staaroperatie. Mensen moeten dan 3-4 x daags een oogdruppel krijgen. Nu wordt daar een verzorgende of verpleegkundige voor ingezet, als de patiënt bijv alleen woont. Het zou wenselijk zijn als er dan goed wordt gekeken of er naasten zijn die dit kunnen doen.. Ipv dure professionele hulp in te schakelen. Maar het gaat dan  meestal om kortdurende zorg.

Als van Rijn verzoekt (hij verplicht het nog niet) om bij de aanvraag van langdurige zorg eerst eens te kijken of een naaste iets kan doen, is dat op zich niet verkeerd. Boodschappen doen, of een keer voor een maaltijd zorgen. Dat zijn “vriendendiensten” die best geregeld kunnen worden.

Maar om structureel en misschien zelfs verplicht de ADL te laten doen door een naaste….volgens mij is dat een brug te ver.

 

ADL=Algemen Dagelijkse Levensverrichtingen zoals wassen, aankleden.

 

Van Rijn = Dhr van Rijn. Staatsecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Advertenties