Q-day 30 april 2013

DSC_0101

De dagen voor Q-day: Op vrijdagmorgen een hele fijne, relaxte ochtend op school. De kinderen hebben een High-tea-ontbijt en daarna mogen ze door de hele school spelletjes doen. Aan het eind wordt afgesloten met het kinder-koningslied. De bovenbouwers verrassen ook de directeur met het zingen van “Koningin van alle mensen”. Stond ik daar weer met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen. Als kinderen heerlijk onbevangen staan te zingen, schouder aan schouder…. Kippenvel!

Zondagmiddag verheugen we ons al op Q-day. Zoonlief: “Heb er zo’n zin in!” Ik zeg dat ik het de leukste dag van het jaar vind en hij kan dit alleen maar beamen. Waarom? Lekker struinen op de kleedjesmarkt. Luisteren naar muziek. Spelen. Gewoon kijken wat we tegen komen, ongepland. En dat dat dan toevallig Koninginnedag heet…De hele dag heeft Zoonlief al wat keelpijn. Zondagavond aan tafel meldt Zoonlief dat het eten hem niet smaakt. Gebeurt vaker, alleen nu eten we iets wat hij heerlijk vindt…..5 minuten later begint hij hevig te beven, hoofdpijn, rode kleur: Koorts! ’s Avonds in bed, als de temperatuur nog verder is opgelopen: dikke tranen. “Nu kan ik niet de stad in, Koninginnedag vieren” Intens verdrietig. Dat hij ook niet mee kan doen aan een Tennistoernooi boeit hem op dat moment iets minder. “We kijken gewoon hoe het over 2 dagen gaat”.

Maandagmorgen: koorts al wat gezakt! En….een heel ander kind! Vrolijk, zingend. Vermaakt zich prima met lezen, lego en drummen. Heel anders dan de afgelopen weken!

Q-day: koorts helemaal weg! Hoera! We kunnen Koninginnedag in de stad vieren. Maar eerst nog met z’n 3-en in bed de abdicatie op TV kijken! Toch wel bijzonder! We trekken onze oranje kleding aan..En weg. Op de fiets de stad in. Een mooie middag volgt. Manlief houdt het na een uurtje voor gezien. Nog niet helemaal fit na een griep en longontsteking. En met een stevig bries voelt het toch niet helemaal goed.

Zoonlief en ik trekken de stad door. Halverwege slaat de vermoeidheid toe. En mijn rug en been protesteren mee. Maar Zoonlief geniet met volle teugen. We stranden bij een djembé groep, waar hij mee kan jammen. Dit is echt super! Opperste concentratie, hij gaat helemaal op in de muziek. Dit kan hij uren volhouden. Uiteindelijk op zoek naar onze fietsen. Even denken we dat deze gestolen zijn…schrik! Maar mede door de vermoeidheid zoeken we in de verkeerde straat! Thuis gekomen vertellen we onze belevenissen. Ik kruip even mijn bed in. Na het avondeten bekijken we het avondprogramma na de Kroning van de Koning. Wat is dat super gaaf en genieten. Onderwijl Twitter ik met heel veel mensen. Ik heb nog nooit met zoveel mensen tegelijk TV gekeken. Wat een bijzondere ervaring. Velen delen hun emotie of commentaar. Een enkeling houdt dapper vol: Twittert de hele dag over van alles, maar niet over #troon.

Hoewel ik zeer moe ben, kan ik maar moeilijk stoppen met twitteren en TV kijken. Uiteindelijk zorgt het 2e deel van Rieu ervoor dat stoppen ineens heel makkelijk is. Zoonlief ligt inmiddels al in bed, later dan normaal. Want zo’n live geschiedenisles maak je niet vaak mee (hoewel…elke dag is natuurlijk geschiedenis).

De dag na Q-day: Na een onrustige nacht met weinig slaap, word ik veel te vroeg wakker. Extreem moe, mijn hele lijf doet pijn. Soort van uitgeput gevoel na een marathon (denk ik, nooit gelopen ;-)) Helemaal brak dus.

Maar mensen, wat was het een bijzondere dag! Gewoon samen met Zoonlief in de stad plezier gehad! Dingen doen die op ons pad kwamen, volop genietend. Tussendoor de troonswisseling meemaken via TV.

Waarschijnlijk heb ik wel een paar dagen nodig om hiervan bij te komen. Maar dit was het meer dan waard! Ik realiseer mij dat ik een bevoorrecht mens ben!

 

Advertenties