Helpen wordt Allergie

DSC_0001

Als chronisch zieke heb ik in de loop van de tijd ook mijn “allergieën” ontwikkeld.

Welke dat zijn?

-“Doe je het rustig aan?” NEEEEE, vandaag ga ik eens helemaal los! Ik doe het altijd al rustig aan. Hoe vaak mensen dit tegen je zeggen… Ik hoor het zeker elke week wel een keer.

– “Als ik iets voor je kan doen, dan hoor ik t wel, hè?” Manlief heeft wel eens tegen iemand gezegd: ” Onze tuin moet nodig geschoffeld worden” “Ach nee, dat bedoel ik natuurlijk niet (?)” Het zou misschien beter zijn door te vragen: “Hoe kan ik je helpen?” Waarschijnlijk weet ik daar dan even geen antwoord op. Maar het legt wel de verantwoording meer bij mij neer.

– “Zal ik dat voor je doen?” Of nog directer: “Laat mij dat dan doen.” Da’s een lastige. In een periode vlak na een ziekenhuisopname, zou ik dat prima vinden. Alleen als het allemaal iets beter gaat en het wat stabieler is, wil ik toch ook graag zoveel mogelijk zelf doen. Ook al gaat dat soms ten koste van energie of heb ik meer pijn. Dat is dan mijn eigen keuze!

-En iets heel anders (dit is toch een rommelig blog): Iemand zie mij eens: “Door ook gewoon te zeggen dat je op een bepaald moment geen energie hebt voor een bezoekje, help je de ander ook. Zeg gewoon dat je het echt heel fijn vindt als iemand langskomt, maar dan liever op een ander moment. Dan stoot je die ander niet direct af. En weet deze dat je een bezoekje wel waardeert.” Waarvan akte.

 Wat ik ook moeilijk vind hieraan: mensen bedoelen het allemaal zo goed! De meeste mensen willen je echt helpen! Maar soms werkt dat dan averechts (in ieder geval bij mij). En wat ik mij kort geleden ineens realiseerde:

Het is echt zoveel makkelijker om iemand anders te helpen, dan om geholpen te worden! Echt!

 

Advertenties