Verslaafd….ja, dat kan ook jou overkomen.

DSC_0086

                  

Bij verslaving denkt iedereen vrijwel direkt aan alcohol- of drugs verslaafden. Of misschien aan gameverslaafden. En bij chronisch zieken misschien aan medicijn verslaafden?!

Maar schuilt er niet in elk mens een verslaafde?

Okee, laat ik het maar niet meer over iedereen hebben. Maar gewoon over mijzelf.

Want ik moet het nu toch echt bekennen. Ik sta eindelijk op en roep “Ik ben verslaafd” en op dit moment is dat aan….jawel….EIERKOEKEN.

Zo, dat is eruit.

Maar ff terug naar het begin. Volgens mij kan echt iedereen verslaafd raken. En is het dus echt niet nodig om neer te kijken op andere verslaafden. Alleen maakt het natuurlijk wel een groot verschil of je verslaafd bent aan cocaine of aan eierkoeken. Maar ik wil er vooral op wijzen dat het iedereen kan overkomen. En we elkaar niet hoeven te veroordelen.

 

Zelf vind ik dat ik ook nog wel een goed excuus heb voor deze verslaving. Doordat ik SBS heb, een hele korte darm dus, kan en moet ik ongeveer elke 2 uur iets eten. En de arts en dietiste zien dan natuurlijk het liefst dat ik dan gezond eet. Dus bijvoorbeeld fruit of iets met veel eiwitten.

Maar helaas. Ik heb steeds een verslavingsperiode of ook wel een manie zoals ik dat dan zelf noem.

Vorig jaar waren dat de “Moccaladies”. Dat viel nog niet mee. Want die zijn niet in elke supermarkt verkrijgbaar. Dus dan moest er steeds iemand speciaal naar die ene supermarkt waar wel Moccaladies werden verkocht. Toen echter afgelopen zomer de temperatuur steeg boven de 25 graden, nam mijn Moccaladies-verslaving ook af. Door de hogere temperatuur smolt de chocolade en werden de koeken zacht. En dat verminderde toch sterk mijn eetlust.

Daarna kwam ik in een soort vacuum. Ik at van alles door elkaar. Als het maar lekker en veel was. In mijn geval is dat meestal niet gezond.

Afgelopen najaar waren manlief en zoon op schoolkamp. Ik-zielig alleen thuis- probeerde contact te houden met de buitenwereld via Facebook. En ik meldde de hele dag door wat ik zoal at. Mijn FB-vrienden dachten dat ik zoveel at doordat ik eenzaam en alleen was. Dat was ook wel een beetje zo. Alleen toen ik dit later terug las, bleek mijn eetpatroon niet eens zover af te wijken van mijn normale eetpatroon. Dit komt dus vooral door mijn korte darm, waardoor ik alles lekker snel verteer.

Alleen had ik toen geen echte verslaving, at echt alles door elkaar.

Maar…gelukkig. Er meldde zich een nieuwe verslaving aan. Het begon met een onschuldige, hernieuwde kennismaking met de eierkoek. Zo af en toe eens eentje bij de thee. Niks mis mee, toch.

Tja….iedereen kan zich dan wel verslaafd noemen. Maar zo makkelijk kan dat nou ook weer niet. Waarom ik mijzelf dan toch verslaafd noem?   Nu ik toch bezig ben, zal ik alles ook maar opbiechten. Ik heb de eierkoeken ook op mijn nachtkastje staan (zo, zucht…dat is ook maar gezegd). Mijn eetlust beperkt zich namelijk niet tot overdag.

Dus ’s nachts word ik ook wel elke 2 uur wakker. En dan eet een eierkoek ook makkelijk weg. Om manlief niet wakker te maken met krakende en smakkende geluiden, staat er ook nog een zak eierkoeken in de badkamer (daarna direct tanden poetsen 😉 ) En natuurlijk gewoon beneden, in de kast.

En ja…als de eierkoeken opraken dan word ik toch wat onrustig (ik zei toch dat ik echt verslaafd ben). Dan kijk ik op de klok of ik nog ff naar de supermarkt kan om een paar zakken in te slaan. Gelukkig kijk ik daar dan wel al overdag naar. Manlief vroeg pas al: hoeveel van die dingen eet je eigenlijk per dag? Eh…nou..eh een pak per dag. Of eigenlijk 1,5 pak…Dus ja. Ik ben verslaafd.

En ik heb dan wel een excuus. En het is niet echt schadelijk. Maar zeg nooit dat het jou niet zal overkomen. Een verslaving.

Advertenties